Het betonnen oerwoud

Alexandrie is een stad die je niet snel zult vergeten. de metropool ligt aan de voet van een 2 x 5 baans weg brede Corniche die de wandelpromenade van de hoogbouw scheidt. De wandelpromenade en brede autoweg strekt zich maar liefst langs 25 kilometer strand uit. Maar het meest indrukwekkend ziijn de torenhoge flats die zich over dezelfde lengte aan de 10 baansweg opdringen. Grote flats, brede flats, hoge flats, alle gebouwen staan heug en meug door elkaar aan met slechts smalle straten tussen dit cementen oerwoud.

De schattingen lopen sterk uiteen, maar men vermoed dat de drie kilometer brede strook van hoogbouw een kleine zeven miljoen zielen herbergt. Wie op de onderste vijf verdiepingen woont, ziet slechts zelden de zon, en dat in een land als Egypte. Op de plaats waar Alexander de Grote ooit de legendarische bibliotheek stichte, staat nu een hypermoderne bieb die de meeste boeken van Egypte herbergt. Het gebouw schijnt zelfs vijf verdiepingen onder de grond door te gaan. Daar moet ik dus wel een keer een weekend doorbrengen.


De nieuwe bieb van Alexandrie

Aan de andere zijde van de reusachtige baai liggen de resten van een van de Zeven Wereldwonderen, de vuurtoren van Alexandrie. Momenteel is een Pools-Frans onderwaterteam van archeologen bezig met het uitbaggeren van het paleis van Cleopatra. Helaas had ik geen tijd om hier te gaan kijken. Vreemd genoeg – maar gelukkig – laat het massatoerisme deze wonderlijke stad geheel links liggen, afgezien van de Fransen, die hier nog een flinke neus van hun koloniale tijd kunnen opsnuiven. Hotel Paris, Rue de Lyon, Place de Napoleon, allemaal herinneringen aan de bezetting van Egypte in de 18e eeuw. Maar ook de Grieken, Armeniers, Turken en Britten hebben hier hun sporen nagelaten. De stad is dus een mengelmoes van Orientaalse, Mediterane en oud-Egyptische ingredienten. Het vereist een grondig onderzoek waar over later meer…

Said, de handelaar in tax-free gescoorde producten van de schepen aan het kanaal, heeft ontdekt waar ik werk en staat elke dag rond de lunch te posten in de buurt. Als ik wat wandel fietst hij plots voorbij en rinkelt met zijn duimen beide bellen van zijn fietsmobiel. ‘Hello mister Robert,’ roept hij dan enthousiast, fietst een rondje, kijkt of ik interesse toon, en fietst dan achteloos een hoek om. Ik zal eens informeren of hij ook whiskey in stock heeft, want de in bewaring genomen fles van collega Rob is de bodem aan het bereiken, en die komt zaterdag ongetwijfeld zijn bezit ophalen…

Categories: Gadgets

Post navigation

2 thoughts on “Het betonnen oerwoud

  1. Coby

    hmm..ze hebben best wel veel daar in “the middle of nowhere ”
    veel mensen, een stralend blauwe zee, een bib, wat historisch materiaal en bovendien..alles is er nog lekker goedkoop ook.. 😉

    ps..weet je wel zeker dat er nog wat in die fles zat tijdens het maken van die foto?

  2. John

    Gelezen, there’s whiskey in the Jarro

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: