Verloren gadgets en het geheim van de Ray-Ban zonnebril

Ik verlies elk ander jaar een horloge, het verdwijnt onder water, blijft liggen in een vliegtuigstoel, stopt met lopen, of breekt door een of andere bizarre gebeurtenis in stukken. Toen ik nog rookte verloor ik tientallen wegwerpaanstekers, meestal doordat ik ze gewoon liet liggen ergens of omdat een andere wanhopige roker er een mee nam. Lastiger en kostbaarder was de jaarlijkse zippo die ik verloor, vergat of in het water liet vallen.

Zo raak ik ook regelmatig pennen kwijt – ik gebruik Parker sinds die het meest aangenaam in de hand liggen en lekker schrijven: ‘geleend’, achtergelaten of een paar dagen later verroest en uitgelekt in het borstzakje van een gewassen overhemd teruggevonden. Verder ben ik een handvol sleutelbossen, een Blackberry (gejat, zo uit mijn broekzak geritst!) twee camera’s (een verzopen, de ander in een taxi In Alexandrië laten liggen) en dan de zonnebrillen…

Image

Afgelopen week verloor ik mijn jaarlijkse zonnebril in de woestijn van Jordanie toen ik even afgeleid was met het nemen van foto’s. Ik weet de plek nog precies – zie hierboven de cover foto bij het roodgroene vliegtuigje, dat in een kleine nederzetting in de Wadi Rum staat. Ik maakte zelf ook wat foto’s en stopte mijn zonnebril in mijn broekzak. Even later in de jeeps op weg naar een andere bezienswaardigheid graaide ik mis, en wist dat het te laat was. De rest van de dag dus in de felle zon…

En de laatste zonnebrillen kan ik nog allemaal terughalen. Stop de bril over het boord van mijn T-shirt, winkel in de supermarkt, kom buiten en… verdwenen, waarschijnlijk tussen de groentebakken ergens. Ook weet ik dat zonnebrillen niet drijven, tijdens een wildwater raft in Montana sloeg een golf het van mijn gezicht en zonk direct. Steeds weer dat water… En dan de voorlaatste, versplinterd door de spaken van mijn voorwiel tijdens een fietsrit hier in Dubai.

Image

Nu was ik altijd van de naamloze en goedkope merken, maar sinds ik in de woestijnen van Egypte en Arabië woon en werk kan ik de betere zonnebril goed waarderen. De garanties zijn vaak 5, 10 of meer jaren, maar ik heb nog niet eens de twee jaar gehaald. En dan nog wat! De zonnebril merken zijn schier eindeloos: Police, Eco, Oakley (heb ik ook slippers van!), Ralph Lauren, VonZipper Goggles (!), Prada, Gucci en de hele fashion bende.

Een interessant gegeven overigens: het passen van zonnebrillen leid nu al jaren tot een en dezelfde conclusie. Op een of andere manier is de Ray-Ban zonnebril gemaakt voor mij. Het valt als gegoten om mijn ietwat rond uitgevallen hoofd, perfect… Dus even gratis reclame voor Ray Ban; wat is dat nu eigenlijk voor een merk?

Nadat een Amerikaanse test piloot in de jaren dertig zijn ogen had beschadigd na een vlucht in een ballon, maakt Bausch & Lomb in 1936 de eerste Aviator Ray-Ban zonnebril. Grote glazen, met reflectie in een slank stalen frame, bekend van het hoofd van Bob Marley, Ringo Star, Paul McCartney, Sylvester Stalone en de mannen van de film Top Gun.

Image

Zelf ben ik meer van de – blijkt nu ik me er in verdiep – Wayfarer, de dikke plastic frames, liefst zwart mat. Deze brillen redden in 1981 Ray-Bans van de ondergang nadat ze door de Blues Brothers werden gedragen, en massaal werden verkocht en sindsdien door vele celebrities gedragen. Hier de Ray-Ban ideologie:

“Sunglasses that place you at the centre of attention beyond trends, transcending time and stongly customising whoever wears them”.

Image

Nou, prima zo, ik hoop dat ik dit exemplaar een decennium kan blijven dragen…

Categories: Gadgets | Tags: , , , , , , , , ,

Post navigation

4 thoughts on “Verloren gadgets en het geheim van de Ray-Ban zonnebril

  1. Ik kom tot 3 camera’s. Minimaal één werd er van je gejat tijdens het passagieren in een Portugese havenstad. Tenminste dat zei je tegen mij toen ik vroeg waar je mijn 1,5 kilo zware Zenit-E had gelaten :p. Overigens zou het best kunnen zijn dat sommige parafernalia bij ons in huis rondslingeren 🙂

    • Tet Roberts

      Ja dat klopt! Geld, papieren, radio, (zonnebril, een goedkope hoor) en de Zenit camera. De dieven waren slim want ze hadden het lederen omhulsel (halve kilo) op de tafel laten staan zodat niets ongewoons opviel.

  2. johntarotlezer

    Volgens mij heb je minimaal drie camera’s verloren. Een werd van je geroofd tijdens het passagieren in een Portugese havenstad. Tenminste dat zei je tegen mij toen ik vroeg wat je met mijn 1,5 kilo zware Zenit-E gedaan had. Nu vermoed ik dat hij tijdens het fotograferen in de golf van Biskaje verdwenen is ;p.

  3. Tet Roberts

    Overigens niks geen passagieren in Porto, het dievengilde in die dagen roofde de accommodatie van schepen leeg terwijl de bemanning gewoon aan het werk was aan dek.

Blog at WordPress.com.

<span>%d</span> bloggers like this: