Posts Tagged With: Blues brothers

Verloren gadgets en het geheim van de Ray-Ban zonnebril

Ik verlies elk ander jaar een horloge, het verdwijnt onder water, blijft liggen in een vliegtuigstoel, stopt met lopen, of breekt door een of andere bizarre gebeurtenis in stukken. Toen ik nog rookte verloor ik tientallen wegwerpaanstekers, meestal doordat ik ze gewoon liet liggen ergens of omdat een andere wanhopige roker er een mee nam. Lastiger en kostbaarder was de jaarlijkse zippo die ik verloor, vergat of in het water liet vallen.

Zo raak ik ook regelmatig pennen kwijt – ik gebruik Parker sinds die het meest aangenaam in de hand liggen en lekker schrijven: ‘geleend’, achtergelaten of een paar dagen later verroest en uitgelekt in het borstzakje van een gewassen overhemd teruggevonden. Verder ben ik een handvol sleutelbossen, een Blackberry (gejat, zo uit mijn broekzak geritst!) twee camera’s (een verzopen, de ander in een taxi In Alexandrië laten liggen) en dan de zonnebrillen…

Image

Afgelopen week verloor ik mijn jaarlijkse zonnebril in de woestijn van Jordanie toen ik even afgeleid was met het nemen van foto’s. Ik weet de plek nog precies – zie hierboven de cover foto bij het roodgroene vliegtuigje, dat in een kleine nederzetting in de Wadi Rum staat. Ik maakte zelf ook wat foto’s en stopte mijn zonnebril in mijn broekzak. Even later in de jeeps op weg naar een andere bezienswaardigheid graaide ik mis, en wist dat het te laat was. De rest van de dag dus in de felle zon…

En de laatste zonnebrillen kan ik nog allemaal terughalen. Stop de bril over het boord van mijn T-shirt, winkel in de supermarkt, kom buiten en… verdwenen, waarschijnlijk tussen de groentebakken ergens. Ook weet ik dat zonnebrillen niet drijven, tijdens een wildwater raft in Montana sloeg een golf het van mijn gezicht en zonk direct. Steeds weer dat water… En dan de voorlaatste, versplinterd door de spaken van mijn voorwiel tijdens een fietsrit hier in Dubai.

Image

Nu was ik altijd van de naamloze en goedkope merken, maar sinds ik in de woestijnen van Egypte en Arabië woon en werk kan ik de betere zonnebril goed waarderen. De garanties zijn vaak 5, 10 of meer jaren, maar ik heb nog niet eens de twee jaar gehaald. En dan nog wat! De zonnebril merken zijn schier eindeloos: Police, Eco, Oakley (heb ik ook slippers van!), Ralph Lauren, VonZipper Goggles (!), Prada, Gucci en de hele fashion bende.

Een interessant gegeven overigens: het passen van zonnebrillen leid nu al jaren tot een en dezelfde conclusie. Op een of andere manier is de Ray-Ban zonnebril gemaakt voor mij. Het valt als gegoten om mijn ietwat rond uitgevallen hoofd, perfect… Dus even gratis reclame voor Ray Ban; wat is dat nu eigenlijk voor een merk?

Nadat een Amerikaanse test piloot in de jaren dertig zijn ogen had beschadigd na een vlucht in een ballon, maakt Bausch & Lomb in 1936 de eerste Aviator Ray-Ban zonnebril. Grote glazen, met reflectie in een slank stalen frame, bekend van het hoofd van Bob Marley, Ringo Star, Paul McCartney, Sylvester Stalone en de mannen van de film Top Gun.

Image

Zelf ben ik meer van de – blijkt nu ik me er in verdiep – Wayfarer, de dikke plastic frames, liefst zwart mat. Deze brillen redden in 1981 Ray-Bans van de ondergang nadat ze door de Blues Brothers werden gedragen, en massaal werden verkocht en sindsdien door vele celebrities gedragen. Hier de Ray-Ban ideologie:

“Sunglasses that place you at the centre of attention beyond trends, transcending time and stongly customising whoever wears them”.

Image

Nou, prima zo, ik hoop dat ik dit exemplaar een decennium kan blijven dragen…

Categories: Gadgets | Tags: , , , , , , , , ,

83 / The Blues Brothers – Music from the Soundtrack

Ik ben absoluut geen fan van zogenaamde musical films. Ik heb er altijd moeite mee als in een film iemand in een scene ineens spontaan begint te zingen en dansen terwijl alle omstanders dat volstrekt normaal vinden. Ik heb het eens op mijn werk gedaan toen mijn baas aan het einde van een vergadering vroeg of ik nog bijzonderheden had. Ik maakte een pirowet, gooide mijn armen in de lucht en zong in mineur over een mislukte kraanindeling. De reacties waren helemaal niet vrolijk of meegaand; slechts verbouwereerde blikken waren mijn deel… Het werkt gewoon niet.
Er is echter een grote uitzondering en dat is de film The Blues Brothers waar Jake en Elwood Blues het weeshuis waar ze ooit zelf in opgroeiden van de ondergang moeten redden. De missie: verdien 5000 dollar in 11 dagen. Ze richten een bluesband op en uiteindelijk lukt het ze – met de hele politiemacht van Chicago op de hielen – in de laatste seconde.
Rawhide
De film is vooral een succes vanwege de fantastische soul en blues muziek en zeker ook de megasterren die hun muzikale bijdrage leveren zoals Ray Charles, Aretha Franklin, Cab Calloway, James Brown en Johnny Lee Hooker. Maar zeker de humor – en dat voor Amerikanen – is buitengewoon. Alles bij elkaar genomen is deze film vrolijk en voor mij een van de beste Feel Good movies ooit gemaakt.
Everybody needs somebody
Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: , ,

Blog at WordPress.com.