Observaties

Vluchtende kinderen in Singapore

Vluchtende kinderen in Singapore

klik klik klik in het moment! Ik was op een boottocht door de marina haven van Singapore toen ik de man een foto zag maken van de beeldjes aan de kade. Het lijkt ineens of ze voor hem vluchten en zelfs in het water springen. Snapshot!

Categories: Fotografie, Observaties, Reizen, Standbeelden, Steden | Tags: , , , ,

Zelfportret in een ijzeren bol

Zelfportret in een ijzeren bol

de paaltjes die de drukke weg van het Rizal Park in Manila scheidden hebben ijzeren bollen bovenop. Fotografie is leuk als je ‘het’ ineens ziet en klik klik klik je zet het erop.

Snapseed app doet de rest (helderheid, contract, scherpte aanpassen, en dan een dosis ‘drama’ eroverheen.

Categories: Fotografie, Observaties, Reizen, Standbeelden, Steden | Tags: , , , ,

Dubai Marina in High Dynamic Range (HDR)

Dubai Marina in High Dynamic Range (HDR)

Apps zijn soms zo verrassend effectief, Pro HDR is er zo een, het neemt twee foto’s achter elkaar, een overbelicht, de andere onderbelicht en voegt dan de twee samen zodat de hele foto goed belicht is. Vroeger waren professionele fotografen hier uren mee aan de slag, in de donkere kamer of met dure software pakketten.

Dit is de Dubai marina en de eerste foto die ik met deze app maakte. Naast ProCamera gebruik ik deze camera het vaakst.

Categories: Fotografie, Observaties, Reizen, Steden | Tags: , , , ,

Naamgever van de Filipijnen en moordenaar van Willem de Zwijger

Op een 30 minuten wandelen van mijn woonstee, ligt de ommuurde stad Intramuros (binnen de muren) ofwel het oudste gedeelte van Manila. Het is de vestingstad van de Spanjaarden en ergens aan het einde van de 16e eeuw gebouwd. Hoewel het de Portugees Magelaen was die de archipel ontdekte op zijn tocht rond de wereld waren het toch de Spanjaarden die hier de diepste wortels schoten op deze eilanden in het verre oosten.

Even een voetnootje – hoewel Magelaen de geschiedenisboeken is ingegaan als de eerste die rondom de wereldbol zeilde, moet ik toch even vermelden dat deze ontdekkingsreiziger zelf halverwege op een strand van een Filipijns eiland in de branding bleef liggen met een paar bamboe speren in zijn bast. Maar daarover een andere keer meer…

De meneer van het standbeeld met die omgekeerde emmer op zijn kop is overigens de naamgever van de Filipijnen. Koning Philip II van Spanje, de zoon van de Koning van Spanje uit ons volkslied, het Katholieke monster dat hele bevolkingen decimeerde uit naam van god, en die overigens ook BalthasarImage Geraerts naar Delft stuurde om onze prins Wilhelmus (van ons volkslied) neer te schieten op de trap van het prinsenhof.

Nou, voor die vijand van De Nederlanden is hier dus in Intramuros, Manila, een standbeeld opgericht! Hij staat wat symbolisch naast een wereldbol (heerser over een rijk waar de zon niet ondergaat, of een koning groter dan onze wereld…?) en een rol papier in zijn hand (een vrijbrief van god? een hoofdstuk uit de bijbel? een boodschappenlijstje?). Vandaag de dag kijkt Flip de Tweede uit op het Ministerie van Immigratie, waar ik een verlenging van mijn visa moest aanvragen.

Hij kan blijven staan waar die staat, met of zonder visa. Toch vreemd dat de Filipijnen deze man, die aan de voet stond van drie eeuwen uitpersing en slavernij, een standbeeld hebben gegeven. Ik moet daar toch eens het fijne van weten.

Categories: Observaties, Ontdekkingen, Standbeelden | Tags: , , , , , , , , , ,

De haring en de burka

Tradities kunnen nu ook op de Werelderfgoedlijst van UNESCO komen. In ambtenarentaal tekent Nederland het UNESCO Verdrag ter Bescherming van Immaterieel Cultureel Erfgoed. Ik vraag me eigenlijk af hoe die beschermd gaan worden. We hebben al eerder gezien dat bouwwerken makkelijk opgeblazen of gesloopt kunnen worden, zoals Boze Moslems dit een aantal jaren geleden in Afghanistan en meer recentelijk in Timboektoe hebben gedaan.

Maar tradities zijn een stuk makkelijker te handhaven, want die kunnen niet zomaar gesloopt worden. We spreken hier over beschuit met muisjes, Sinterklaas en de Oranje Vrijmarkt bijvoorbeeld. Na wat gegoogle blijkt dat niet de traditie zelf, maar de mensen die de traditie uitvoeren beschermd gaan worden. Dat is nog prettiger, want dan mag ik dadelijk beschermd en al een haring happen! Maar ook als de haring op de lijst van bedreigde vissoorten komt? En de Boze Moslems, kunnen die de burka in Holland dan ook weer op de straat krijgen?

 Image

Categories: Observaties, Smakelijk eten! | Tags: , , , , , , , , , ,

The only true solution to achieve the life you really want

The only true solution to achieve the life you really want.

Categories: Gadgets, Observaties

Mussen

Kijk, volgens het het gezegde, waar mensen zijn, zijn ratten zou je denken dat die beesten overal zitten. Misschien is dat wel zo, maar ik ze – gelukkig – vrijwel nooit.

In het oosten wordt hetzelfde gezegd over kakkerlakken, en dat is, zeker in het oosten, best wel vaak het geval.

Maar ik heb een vriendelijker gedierte betrapt op zijn wereldwijde aanwezigheid, namelijk de mus! Mussen kom ik overal ter wereld tegen, van Amerika tot Afrika, en van Dubai tot Brazilie. En ze zien er net zo uit als in Holland.

Vanochtend in het park in Manila hoorde ik ineens een luid gekwetter en ja hoor, het was een vlucht mussen, god mag weten hoe ze hier terecht zijn gekomen. Waar mensen zijn, zijn mussen, en zo is het!

20120606-163821.jpg

20120606-140621.jpg

Categories: Observaties | Tags: , ,

Luchthavens of Vluchthavens?

Afgelopen week werd Schiphol uitgeroepen tot beste luchthaven van Europa. In Januari was ik daar nog en maakte gebruik van een toilet. Ik zag daar een welgestelde heer op zijn koffer in de hoek zitten met een notitieboekje. Ik denk nu dat dat zo’n inspecteur was voor de beste, grootste, vriendelijkste en anderszins verkiezingen van het jaar.

Eind 2011 vloog ik van het beste vliegveld van de wereld naar het slechtste vliegveld ter wereld van dat jaar. Van Singapore naar Manila dus. Ik weet niet waar de inspecteurs naar kijken, maar ik was helemaal niet onder de indruk van Singapore’s vliegveld, en in Manila pakte ik gewoon mijn reistas van de lopende band  en verliet zonder enig ongenoegen de aankomsthal. Nu kan iedere organisatie wel een verkiezing uitschrijven – en dat doen ze dan ook.  Dus waarom ik niet?

Ik heb namelijk ontdekt dat de mate van chaos op een nationale luchthaven de directe weerspiegeling is van de situatie in de rest van het land. En ik heb dat onlangs kunnen ondervinden op de Slechtste Luchthaven van 2011 (volgens dit Voetnoot blog), namelijk Queen Alia International Airport in Amman (Jordanië).

Ik zal het kort houden. Ik was er drie jaar eerder geweest en bij aankomst viel het me direct op dat het twee keer zo druk was en er nog steeds helemaal niets was veranderd aan het verouderde en onlogische immigratie systeem. Namelijk – eerst een visa kopen daarachter kun je geld wisselen  – dan door de immigratie (waar de helft ontdekt dat ze geen formulier hebben ingevuld) – en dat allemaal in een verkeerde volgorde geplaatst. De aankomst hal staat vol met niet Engels sprekende officials in uniform die heel druk met elkaar bezig zijn en verwarde reizigers vermijden. De loketten zijn onderbemand met onkundige klerken en niet werkende computers. Niemand heeft de leiding, zeker geen uniformen met teveel strepen en medailles.

Ik had een aansluitende vlucht van Amman naar Aqaba en na een aantal officials om raad gevraagd thé hebben, moest ik concluderen dat ik waarschijnlijk de eerste passagier op doortocht ooit was. De rij waarin ik stond had in anderhalf uur slechts drie stapjes voortbewogen, dus besloot ik tot een botte maatregel; namelijk zonder blikken of blozen de hele rij in het volle zicht te omzeilen en mijn paspoort op de balie te plaatsen voor een verontwaardigde Indiër.

“Connecting flight to Aqaba,” zei ik en wees naar iemand in de verte met een hele grote pet met goud op zijn hoofd. “He send me here”.

Vijf stempels verder was ik onderweg naar de volgende vlucht – toch nog op tijd. Deze ervaring gaf mij een goed inzicht in hoe je door dit land beweegt. Een brutaal mens (met een glimlach) heeft half Jordanië in zijn hand. Vooral niet de regels en bordjes volgen, gewoon recht op het probleem af en met een gezellige babbel en het opdreunen van de laatste generatie voetballers, kom je een heel eind.

Categories: Observaties, Reizen | Tags: , , , , , , , , ,

De kleine mensen van Manila

Nu zijn mensen in Manila sowieso al een stuk kleiner dan in nederland, maar de kleine mensen (dwergen, lilliputters om nog maar eens wat verouderde termen te gebruiken voor de duidelijkheid) zijn nog kleiner en ook ruim vertegenwoordigd. Vorig jaar tijdens een vakantie in Boracay, het voornaamste vakantie en feest eiland van de Archipel, bezocht ik het Hobbit House, een restaurant waar al het bedienend personeel niet meer dan drie turven hoog is.

Later toen ik mijn appartement in Manila betrok, bleek ik slechts een steenworp van de oudste Hobbit House te wonen. Het menu is er prima en mijn favoriet is de steak met patat en een soep. Goed maar niet echt bijzonder, de meeste gerechten komen ergens in de middenmoot. De echte attractie zijn natuurlijk de obers, de live-muziek (elke avond) en… de enorme keuze aan verschillende soorten bier.

Er zijn er honderden uit vele landen van de wereld, de Nederlandse bieren zijn niet veel bijzonders, maar de Belgische pinten komen in veelvoud en zijn bijzonder goed (Kriek, Duvel, Leffe, Hoegaarden en diverse abdijbieren).  En het blijft aandoenlijk als een van die kleine vrienden zo’n enorme pint boven zijn hoofd tilt en op je tafel schuift.

Je kunt je natuurlijk afvragen, is dat moreel wel verantwoord. Nou, ik vind het prima, want dit is een buitenkans voor hen die normaal gesproken geen enkele baan kunnen vinden. So what? De plannen van de Hobbits zijn inmiddels veel grootser, ze willen een eigen stadje bouwen een stuk buiten de hoofdstad van het eilandenrijk getuige het volgende filmpje dat ik vandaag voorbij zag komen.

Categories: Observaties, Reizen | Tags: , , , , , , , ,

Pindakaas

Ik ben al met al nu zo’n 7 jaar in het buitenland en dat is goed, want Nederland ligt er altijd nog geduldig en onveranderd te wachten als ik zo nu en dan terug vlieg voor een bezoekje. Het meeste mis ik familie en vrienden, het eindeloze platteland waardoor ik zo vaak tegen de wind – met mijnbroodtrommeltje onder de snelbinders – doorheen fietste, en sommige typisch Nederlandse producten.

Ik klaag ook hier niet, want zelfs in de uithoeken van Afrika, Azie en het Midden Oosten kom je altijd wel een Gouda kaas, Unox erwtensoep of een pakje stroopwafels tegen. Maar pindakaas, ho maar… En dan spreek ik wel over de echte Pindakaas van Pietje Vitamientje en Evert van Benthum. En dus niet die huismerken drab uit dezelfde fabriek, die door de PindaGrootmeester op een zijspoor zijn gerangeerd (want foute kleur, te flauw of meurt) en in een Aldi pot gelekt. Die dus niet.

Nou goed, het probleem is, mijn pindakaas voorraad die eerder jaar door een collega was aangevoerd, is op! En daar zit ik dan nu. Balen. En er is alleen maar vreemde exotische en smakeloze pindakaas verkrijgbaar in vreemde landen. En zelfs de pindakaas vloer was van Calve…

Dan mis ik Holland wel eens, wellicht dat ik dan toch eens moet winkelen in de heimweewinkel.

Categories: Observaties, Smakelijk eten! | Tags: , , , , , ,

Blog at WordPress.com.