Steden

London (2)

Afgelopen weekend naar Londen geweest voor eenvergadering. Ik besloot op vrijdag te gaan zodat ik er gelijk een weekend aan vast te plakken. Daar was een goede reden voor, want ik moest 2 boeken wegbrengen naar een veilinghuis. Even het voorgaande verhaal in het kort. Een jaar terug in Egypte opende sinds lange tijd een eens bekend boekhuis met veel oude boeken. Vele boeken waren erg duur en oud, en vrijwel allemaal in het Frans en Engels. De eigenaresse bekeek de titels/auteurs en zocht vervolgens via google naar wat Westerse boekhandelaren ervoor vroegen. De twee boeken die mijn interesse trokken waren in het oud Nederlands. Het was een boek over schelpen met bijna 200 handgekleurde platen in zeer goede staat.

Georg Wolfgang Knorr (1705 – 1761) Verlustiging der Oogen en van de Geest of Verzameling van allerley bekende Hoorens en Schulpen. Amsterdam erven van F. Houttuyn 1770.
Uiteindelijk kocht ik de boeken voor omgerekend 300 euro omdat ze niks kon vinden op internet. Het was wel een gok want ik wist de waarde niet. Wel wist ik dat antieke geillustreerde boeken altijd wel aardig wat waard zijn omdat handelaren vaak de prenten eruit snijden en die ingelijst verkopen.
Op 7 julie is de veiling en die zal ook online te volgen zijn (via E-Bay). Ik hoop er het 10-voudige voor te krijgen want dat is waar de keurmeester de waarde nu op schat. Daar gaat dan ook nog 10% voor hun tussenkomst af. De boeken zullen eind juni in een catalogus verschijnen die naar verzamelaars wereldwijd ontvangen. Wat de gek er voor geeft zal ik maar zeggen.
Categories: Boeken, Media, Reizen, Steden | Tags: ,

Copenhagen

Het laatste traject was de trip naar Copenhagen voor een cursus van Het Bedrijf in een hotel niet ver van het heiligste der heiligen. Dat is daar waar het hoofdkantoor van Het Bedrijf is gevestigd, De cursus zelf was bij vlagen interessant, maar de tweede avond was het leukst. Die avond hadden we een diner in Tivoli, een amusementspark in het centrum van Copenhagen. Het is tevens het oudste pretpark ter wereld, al opgericht in 1843.
Zoals te zien veel gein ende lol beleefd; als een bende tieners renden we alle attracties af zoals de Demon (achtbaan) de Golden Tower (vrije val van 40 meter) en de zweefmolen die ongeveer tot dezelfde hoogte opklom. Uiteindelijk met een Beierse bierpul pijl en boog geschoten en geeindigd in een kareoke bar. Nou goed, de boog kan niet altijd gespannen staan, dus was het amusement erg welkom.
The Demon met op de achtergrond de Golden Tower
Categories: Reizen, Steden | Tags:

Salt Lake City en Bahrain

Zo ineens een paar drukke weken en aardig wat airmiles zijn inmiddels bijgeschreven op de Flying Blue aart van de KLM. Vorige week vertrokken van Amsterdam naar Chicago en vandaar weer overgestapt op een vlucht naar Salt Lake City. Dan besef je ineens – na drie uur over land te vliegen – hoe groot de USA eigenlijk is.
Salt Lake is dus eigenlijk het ZouteMeer en thuishnk van de Amerikaanse Mormonen gemeenschap. Zij denken in het beloofde land te wonen want de rivier heet de Jordan en dan ook nog aan het meer dat kwa zoutgehalte ook wel op de Dode Zee lijkt. De Mormonn denken dan ook in het beloofde land te wonen, maar eigenlijk is het een saaie stad met een prchtige omgeving van bergen met witte toppen.
Drie dagen lang moesten we de simulators testen die hier afgeleverd waren en elke avond aten we een Chiliburger, Baconburger of Quarterpounder, want de restaurantjes rondom het hotel waren alleen maar Junk Food.Sinds de Winterspelen van 2002 wordt er ook alcohol geschonken in Salt Lake – de Mormonen drinken niet – en dus zaten wij (2 Noren, 1 Canadees en 1 Deen) lke avond in The Puck, de kroeg met 29 televisieschermen mt alle ijshockey wedstrijden van Noord Amerika.The Puck ligt tegenover het ijshockeystadiom.
In een eindeloze trip ging het van Salt Lake naar Washinton naar Schiphol via Istanbul naar Bahrain. Daar kwam ik enigzins door gejetlegged aan in de verzengende hitte van het oliestaatje. Hier ishet een grote bouwput en er wordt kelig veel gebouwd. Overal waar je kunt kijken staan bouwkranen waar het ene na het andere wonder verrijst. Hier een paar aangename dagen gehad met een antal oude Port Said collega’s die er zeg maar riant wonen. De kleinste huizen hier zijn l onbetaalbare villa’s in Holland.
Op vrijdag het perfect gerestaureerde Portugese fort bezocht dat hier in de 16e eeuw de parelduikers onder de zeespiegel hield maar er rond 1602 weer uitgetrapt werd. Het fort staat er nog steeds en het zal niet lang meer duren voor het omringt is met torenflats, hotels en shoppingmalls. Volgend jaar wellicht nog een keer terug om de Formule 1 te zien die hier sinds een drietal jaren opgenomen is in de wereldcup.
Dat waren even in het kort de feiten van afgelopen weken, nu ben ik inmiddels aangeland in een cursus in Kopenhagen, heb net de gezamelijke maaltijd bijgewoond en morgen avond naar het oudste amusementspark ter wereld, Tivoli, uit 1843, Ben benieuwd wat daar te beleven valt.
Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: ,

Binnenhof

De laatste dagen is het ineens mooi weer en in de kelder van het gebouw staan twee bedrijffietsen van bedenkelijke kwaliteit. Ze zijn oud en zo weinig gebruikt dat zo’n beetje van alles vast en los geroest is. Maar het grote voordeel is dat ze nog steeds rijden en dus kunnenFlipper (de bijnaam van mijn overmatig vis etende collega) en ik een paar keer per week een paar haringen en een lekkerbek scoren bij de viskraam op het Binnenhof.
Categories: Reizen, Smakelijk eten!, Steden

Marokko

Marokko is groen, en dat was dus de eerste verrassing toen ik uit het vliegtuigraampje keek. Ik dacht zelfs even dat we alsnog in Spanje gingen dalen, maar niets was minder waar. Verder dragen de mensen hier rare hoedjes, de mannen hebben lange gewaden metr puntmutsen, de vrouwen rieten hoeden met blauwe wolgebreide banden erover, en die heb ik niet eerder in Nederland gezien.
Maar goed, ik ben hier al een paar dagen en heb ontdekt dat de kust van Marokko erg mooi is; ik hier een jaartje of 15 geleden eens een paar keer door de Zuilen van Herkules gevaren ben. Woensdag ben ik haaks in die richting gevaren, van Tanger naar Algeciras waar de oudste en ook een van de grootste containerhavens van Het Bedrijf gevestigd is. Leuk, want daar kwam ik weer eens een aantal mensen waar ik normaal via de email mee spreek in levende lijve tegen.
Vandaag een rit van een uur naar de terminal in aanbouw geweest en dat deed me erg denken aan Port Said, waar een aantal oude bekenden momenteel in min of meer dezelfde portacabins probeerd een gestructureerd bedrijf op te zetten. Het verkeerd nu nog in de chaos dagen. Gisteren zijn hier 5 kranen van elk 120 meter hoog aangekomen en vandaag werd de eerste al gelost en op de kade gezet. Een giga karwei en altijd weer fascinerend.
Verder type ik niet want ik ben momenteel al een uur bezig met deze tekst typend op een Frans toestenbord waar alle cijfers en letters op een andere plek staan, en dat is hoogst irritant.
Categories: Reizen, Steden | Tags: ,

Cartagena gefilmd

Inmiddels veilig geland op Schiphol en dit maal kwam de koffer netjes de rolband af, helaas was de handgreep in stukken. Thuis bleek dat de koffer geheel open gehaald was en doorgelicht. Dat bleek uit de wijze van verpakken, maar ook uit een achtergelaten briefje van de Transportation Security Administration, een afdeling van de U.S. Homeland Security. Affijn, alles was er nog. Beter nieuws is dat ik n.a.v. de landing in Londen wat meer gefilmd heb en hieronder het resultaat van een psaard en wagen rit door Cartagena:
In het hotel Santa Clara, gelegen in het oude stadscentrum, zaten nogal wat rare vogels in de binnenpatio. De gebouwen in Cartagena hebben allemaal binnenplaatsen waar de jungle welig tiert. Dus ook tropische vogels hebben deze plek gevonden en gezien iedereen buiten ontbijt, zijn ze aardig tm geworden.
Last but not least het straatleven. Een ander land is voor niet bezoekers al moeilijk voor te stellen, maar overal waar het warmer is dan in Europa speelt het leven zich buiten af. Op het Simon de Bolivarplein in Cartegena des Indes wordt gedanst, de hele avond lang. Het enige wat je als bezoeker doet is een fooi in de bekende hoed gooien en de poppen zijn aan het dansen.

 

 

Dat was het laatste bericht zover Columbia, volgende week naar Marokko…
Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags:

Cartagena

De stad Cartagena is een fantastisch mooie stad en staat al 20 jaar op de UNESCO lijst van beschermde monumenten van het wereld erfgoed. En dat is maar goed ook. De gehele binnenstad is nog ommuurd en wat daar binnenin staat – en dat is veel – stamt allemaal uit de 16e en 17e eeuw. Omdat we misscien wel zijn haven kopen nodigt Capitano Alfonso, de Don van de Puerto (havenbaron), ons elke avond uit in een van zijn monumentale Casa’s. Afgelopen avond was dat midden in het oude centrum van Cartagena, op een door bloemen en palmen volgegroeid dakterras met daartussen stukken zwembad en cocktailbars. Een uitkijktorentje gaf mooi uitzicht op de kranen in de verte. De Capitano kan zo mooi zien of de schepen goed afgewerkt worden.

Daarna werden we met vijf paard en wagens vervoerd naar een van de uitstekende restaurants op de pleinen van de stad. Cartagena staat steeds vake op de lijst van cruiseschepen en dus worden in het seizoen (okt – feb) duizenden toeristen gelost op de kade en deze zijn begonnen met het aankopen van huizen in de binnenstad, waardoor de prijzen voor de toch al niet zo gefortuneerde Columbianen ernstig te duur wordt.

En hier nog een zootje foto’s van Cartagena…
De moderne stad op een strip land
Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden

Koffer vermist

Het was een lange ris in 3 etappes. Als eerste een vlucht van 10 uur van Schiphol naar Atlanta in de Verenigde Staten. Daar was ik nooit eerder geweest dus dat was best boeiend om daar zo door een van de grootste vliegvelden te wandelen. Het is echt waar van die dikke Amerikanen, ik viel er niet eens op. Mijn koffer zou automatisch doorgaan naar het volgende vliegtuig dat een uur later naar Columia zou vertrekken. Toch maar even de leopende band bekeken, en er kwam niets af, dus dat zag er goed uit.
Het tweede deel was vier en een half uur vliegen van Atlanta over de Caribische zee naar Bogota in de Zuid Amerikaanse jungle. Daar was weer de vertrouwde chaos en wanorde aanwezig die ik zo leuk vind tijdens het reizen. Van de boeing 757 de bus in en dan over zo{n vleiegveld rijden waar allerlei wagentjes door elkaar rijden en af en toe voorrang verleend moet worden aan een taxiend vliegtuig! Ook hier kwam niet mijn koffer van de lopende band, dus dat zou goed moeten zijn.
De laatste ettappe was in anderhalf uur naar de kust, Cartagena, een klein vliegtuig. De tropische warmte sloeg als een lauwe dweil op mijn rug en helaas nu ook hier, geen koffer. Dat was helemaal niet de bedoeling. Het was ook de enige vlucht en dus viel er niet veel te zoeken. Bovendien hadden de vliegveld medewerkers en douane haast, want het vliegveld had de laatste vlucht verwerkt en ging sluiten (!)
Na de nodige formulieren in gebrekkig Spaans te hebben ingevuld kon ik vertrekke. Mijn telefoon deed het niet en degene die me zou moeten ophalen was nergens te bekennen… En na 24 uur was ik moe, heel moe, en dus ook enigzins snel boos. Dit merkte de enige taxi chauffur die te veel geld vroeg (gelukkig wist ik de naam van het hotel en had ik ook gechecked hoeveel pesos er in een dollar gaan… maar liefst 2200).
Nou, dat was geen goede start. Momenteel ben ik in hartje centrum Cartagena en dat is fantastisch mooi. Nogwel steeds in dezelfde kleren als gisteren, maar ik ga zo wat nieuws kope, in ieder geval een onderbroek en een Tshirt. Het hotel heeft inmiddels laten weten dat mijn koffer gevonden is en vanavond naar Cartagena vliegt, hopelijk zonder al te veel gedoe, wnt inmiddels is alles wat strenger hier omdat Bush morgen naar het schijnt Columbia bezoekt.
Gelukkig had ik wel de laptop, waardepapieren, geld en telefoons enzovoort allemaal bij me in handbagage dus het belangrijkste heb ik bij me. Vandaag dus lekker rondwandelen binnen de fortmuren. Hier heb je allemaal van die felgkleurde huisjes, oude kerken, grote pleinen met standbeelden van helden en een museum van de Inquisitie! Nou, dat laat ik me maar niet voorbij gaan. Dus daar maar eerst heen, en dan eens zien of mijn collegas uit Panamaal aangekomen zijn. Hopelijk van de week wat meer nieuws met plaatsjes erbij, of ik plaats ze hier later wel.
Je mantaindrai of zoiets, ik worstel en kom boven. Noot: mijn telefoon is nog steeds in stilte gehuld, dus bellen heeft niet zveel zin. Laat ik anders afsluiten: Manana autre diaz! zeggen de Columbianen ( Morgen weer een dag!)
Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: ,

Marokko (2)

Nou, de filmpjes zijn goedgekeurd dus kunnen ze nu online. De terminal ligt 40 kilometer van Tanger en is een voormalig breed strand dat nu langzaam veranderd in een grote bouwput. Er ligt ook een kleine stuwdam van waar electriciteit opgewekt wordt. De lokale bewoners zullen dan ook wel aan het nieuwe uitzicht moeten wennen. Overigens zijn de kranen net aangekomen, vier staan er nog op een schip, en meten 80 meter hoog met de klap omlaag en toch echt 120 meter als ze opgetopt staan.
In de serie verzamelde dansen nu een buikdanseres op traditionele Marokaanse muziek.
Categories: Reizen, Steden | Tags: ,

Columbia

Eergisteren werd het officieel aangekondigd, gisteren bestelde ik een ticket en vandaag werd het bevestigd; zaterdag vertrek ik voor een week naar Cartagena in Columbia. Dat is voor mijn werk en het doel is de aankoop van een aandeel in een haven. Ik heb even gekeken en de laatste informatie die ik over Cartagena kon vinden komt uit een wat ouder boek:
Ik zal proberen een foto te maken vanuit hetzelfde standpunt om te zien hoe Cartagena er vandaag de dag uitziet. Het volgende komt van Wikipedia, de internet encyclopedie:
De Colombiaanse stad Cartagena is genoemd naar de stad Cartagena in Spanje en is gesticht in 1533. Het was lange tijd een belangrijke schakel tussen Spanje en Zuid-Amerika. Tijdens de zestiende eeuw en de zeventiende eeuw, was Cartagena een van de belangrijkste havens van de Zilvervloot en daardoor een gewild doel voor boekaniers. Toch staan nog enkele versterkingen overeind, waaronder het kasteel van San Felipe de Barajas, gebouwd tussen 1536 en 1657; de stadsmuren rondom de Oude Stad (las Murallas); en de forten van San Jose en San Fernando, gebouwd tussen 1751 en 1759 bij Bocachica.
Veel koloniale gebouwen treft men aan in de Oude Stad, waaronder het Paleis van de Inquisitie, een kathedraal, de Conventie van Santa Clara en een <a class=”new” title=”Jezu
Categories: Reizen, Steden | Tags: ,

Blog at WordPress.com.