Tik even deze video aan om alvast in de stemming te komen van het volgende verhaal.
Afgelopen week een razendsnelle tour door de Verenigde Staten gemaakt. Allereerst een bezoek aan de haven van Long Beach alwaar enige professionele activiteiten moesten worden uitgevoerd, waarna we overgingen tot de orde van de vrije tijd. De collega’s aan de Westkust hadden kaartjes voor de baseball wedstrijd L.A. Dodgers tegen aartsrivalen San Fransisco Giants geregeld en wat kun je beter doen in anderhalve dag California?.
Het stadion was tot de nok gevuld en de sfeer in Amerikaanse sportpaleizen zijn toch niet te vergelijken met een avondje Feyenoord… Voor de aftrap (of afslag?) sta je dus eerst met hand op de borst naar een spectaculaire live vertolking van het Amerikaanse volkslied te luisteren, waarna de show begint. Gesprek van de dag: zou Barry Bonds van de aartsrivalen het decennia oude record van 755 home runs in een lifetime verbreken?
Als het aan de Dodgers ligt niet, want elke slagbeurt van Barry ging ten onder onder boe-geroep en gefluit. Barry zou steroiden gebruikt hebben en dus riepen wij – ik werd geacht de Dodgers te supporten – cheater, human steroid en meer gehoonlach als Bonds probeerde de bal uit het stadion te meppen. Hij deed dat uiteindelijk 2 dagen terug toen ik alweer lang en breed in Holland was, in het eigen stadion om een feestje veilig te stellen. Barry Bonds schrijft sportgeschiedenis en is sinds 35 jaar de beste ooit…
Hierna volgde Port Elizabeth waar het overigens net zo mooi weer was als in California. Toevallig arriveerde ik op vrijdag en dus had ik de zaterdag om New York City te bezoeken dat een steenworp verder ligt, en dat was meer dan indrukwekkend. Als je slechts een dag de tijd hebt, doe dan ongeveer het volgende: In rap tempo startte ik op de 86e verdieping van het Empire State Building, gevolgd door een dubbeldekker rit langs Times Square, Broadway, Wallstreet en Ground Zero, waarna ik afstapte om met een watertaxi Manhatten Skyline en het Vrijheidsbeeld te zien.
Van daar naar Brooklyn bridge en langs de vele Trumpbuildings, Little Italy, China Town terug naar het Rockefeller centre voor een New York Style pizza. Hierna een georaniseerde en gratis speedbezoek (20 minuten) aan het Museum of Natural History – fantastisch, doet denken aan de film A Night at the Museum – en met de underground terug naar Grand Station.
Vanaf daar Central Park in op zoek naar Strawberry Fields, het ereplaatsje waar een monument voor John Lennon ligt met het woord ‘Imagine’ in een mozaiek, op een paar stappen afstand van het Dakota building, waar hij in 1980 voor de ingang vermoord werd. Hier met een handvol wakende hippie’s een aantal Beatle liedjes gezongen, en de bloemetjes, appels en aardbeien opnieuw over het mozaiek gerangschikt. Nou, voor de fans hier nog een tribute aan ‘s werelds bekendste hippy, en ik krijg er nog steeds kippevel van.
Het Empire State Building is sinds een paar jaar weer het hoogste gebouw in New York…
Vandaag worden de 7 nieuwe wereldwonderen bekend gemaakt en dus wilde ik nog even stemmen. Er zijn nog maar 21 wonderen om tussen te kiezen en dus was ik ernstig beperkt, maar goed, de meeste wonderen die ik wilde kiezen stonden er toch nog tussen.
Nog even de klassieke wereldwonderen op een rijtje:
Piramide van Cheops bij Caïro in Egypte de Kolossus van de haven van Rhodos in Griekenland (2200 jaar geleden ingestort door een aardbeving) Hangende tuinen van Babylon in Irak (2700 jaar geleden aangelegd) Mausoleum van Halicarnassus in Turkije (2350 jaar geleden gemaakt) De vuurtoren van Alexandrië voor de kust van Egypte (+/- 2100 jaar oud) Beeld van Zeus in Griekenland bij Olympia (2400 jaar oud) Tempel van Artemisbij Efeze in Turkije (2600 jaar oud).
Mijn persoonlijke top van zeven wereldwonderen ziet er als volgt uit en wel hierom:
1. De piramide van Cheops, deze stem geld niet (!). Omdat het de enige nog bestaande van de Klassieke Wereldwonderen is, kun je daar niet op stemmen en terecht. Ik heb ze van binnen en buiten bekeken en ihet is gewoon een ongelooflijke bouwprestatie geweest en ze zijn ook vandaag de dag nog enorm indrukwekkend. Voor mij staan de piramiden (en vooruit, de Sfinx ook…) voor het begin van de menselijke beschaving. Een verdiende plaats!
2. Machu Pichu te Peru heb ik drie jaar geleden bezocht na een driedaagse wandeling over de InkaTrail, dwars door de Andes, het meest indrukwekkende wandelpad dat ik ooit beklommen heb. Dan zie je Machu Pichu in de vroege ochtend langzaam verschijnen als de ochtend nevel door de zon verdrongen wordt. Fantastisch, zelden een mooier bouwwerk gezien en de omgeving waarin het ligt is letterlijk adembenemend.
3. De Chinese Muur heb ik nog niet bezocht, maar met wat geluk zie ik het nog voor het einde van het jaar. 5000 kilometer muur bouwen in de bergen om de barbaren buiten de grenzen te houden. Daar kunnen de Oost Duitsers noch de Joden tegenop bouwen.
4. De Acropolis in Griekenland omdat het symbool staat voor de bakermat van de Westerse beschaving en tevens voor de democratie en de vrijheid van het individu. Ik ga er zeker nog een keer heen.
5. Het Colloseum omdat het staat voor de gaafste beschaving uit de geschiedenis, het Romeinse Rijk. Rare jongens die Romeinen? Nu wel met die Fiat 500 en de Vespa, maar toen zeker niet! Toen ik het colloseum bezocht vorig jaar vond ik het er van de buitenkant boeiender uitzien dan de binnenkant waar ik steeds Chuck Norris of Bruce Lee voorbij dacht te zien springen. Koele vechtscene was dat.
6. Het Vrijheidsbeeld omdat dat voor miljoenen mensen het eerste was wat ze zagen toen ze de Verenigde Staten bereikten. Het was eigenlijk gemaakt voor de opening van het Suez Kanaal en zou bij Port Said geplaaatst worden, maar de Egyptenaren vonden het iets te onkuis (dit is echt waar). Ik ga het volgende maand aanschouwen tijdens een weekendje New York.
7. Stonehenge omdat het aangeeft dat onze noord europese beschaving al piekte ten tijde van de piramiden en dus zijn waren onze voorouders niet helemaal zo achterlijk als dat we tot voor een eeuw geleden dachten. Onze hunebedden zijn trouwens verwant aan deze beschaving. Een bezoek is minder mysterieus dan als je op documentaires ziet. Het ligt namelijk tussen twee drukke autowegen en je mag niet dichter dan 100 meter van de buitenste ring komen. Gelukkig gaan de britten dat spoedig veranderen en komt er een tunnel voor het verkeer.
Dat zijn er dus 7 maar officieel mag je 7 keuzes maken buiten de piramiden om, maar er stond niets meer van mijn gading bij. Omdat je toch 7 keuzes moet maken, heb ik maar een stem voor Paaseiland uitgebracht vanwege patriotische motieven. Onze VOC held Jacob Roggeveen was de ontdekker en dat was al een wonder op zidch om zo’n klein eiland te vinden in zo’n grote oceaan.
Ter compensatie behoud ik het recht voor om nog een eigen gekozen wonder te nomineren die niet in de lijsten voorkwam: voor mij is dat de Kathedraal van Gaudi in Barcelona een wonder in uitvoering. Nog steeds wordt er aan gebouwd en wellicht maak ik in mijn leven de voltooing niet eens mee, maar ik vond het nu al indrukwekkend en het is een bouwwerk dat zijn gelijke op deze wereld niet kent. Met recht zal het de laatste kathedraal zijn die ooit gebouwd wordt.
Dat waren dus mijn 7 wonderen, ik behoud mezelf het recht voor nog een verandering aan te brengen mocht ik iets indrukwekkender tegenkomen in de komende jaren.
In de laatste log over mijn bezoek aan Londen meldde ik het feit dat ik een tweetal boeken naar het veilinghuis Bloomsbury Auctions had gebracht. Vandaag was de veiling maar helaas kon ik het niet live en ook niet via de E-bay website bijhouden. De boeken had ik in een 2e hands boekenzaak in Cairo gekocht voor omgrekend 300 euro. Zojuist even gezocht en lot nr. 599 is in ieder geval verkocht, het resultaat is niet het 10 maar 30 voudige van de aankoop prijs!
1 van de 190 gegraveerde en handgeschilderde schelpjes pagina’s
Nog even de veiling feiten van vandaag op een rijtje:
Lot 599. Knorr (Georg Wolfgang) Verlustiging der Oogen en Van Den Geest of Verzameling van allerley Bekende Hoorens en Schulpen, 6 parts in 2 vol., half-title to vol.2 only, 190 hand-coloured engraved plates by various engravers after G.W. Knorr, C. Dietsch, J.C. Kleemann, J.C. Keller and C. Leinberger, ink biro date on title of vol.1, occasional spotting, mostly marginal, some light offsetting, but plates generally in very good condition with bright colouring, particularly in vol.2, contemporary morocco-backed cloth, spines rather worn, [Nissen ZBI 2236; Landwehr 96], 4to, Amsterdam, Heirs of F.Houttuyn, 1770-1775.
Afgelopen week een korte survival meegedaan in de rol als observator. Zeer riante positie, want ik kon meedoen aan de leuke dingen en het slapen in een ondergeregend bos onder een stuk plastic aan een touwtje overslaan; hier een korte impressie van de ontberingen.
Woensdagavond was er weer een uitje. Gemiddeld zo’n 2 tot 3 keer per week is er wel een activiteit binnen het Bedrijf te beleven. Dat komt mede door de vele expats in het hoofdkantoor en natuurlijk de terminal zelf. Maar in Rdam zit sinds kort een regiokantoor en daar waren we uitgenodigd voor een meeting. Uiteindelijk was zoals gewoonlijk de happening die avond een stuk leuker.
Met twee powerboten vlogen we soms wel met 70 kilometer per uur over de golven tussen de schepen door. Binnen een half uurtje voeren we van de Brienenoord tot aan de haven in Maassluis. Onderweg kwamen we Vlaardings Visserslogger de Balder met de nieuwe haring nog tegen.
Heftig, haren door de war en fijn om weer eens op de woelige baren te zijn. 250 PK blijft toch leuker dan zeilen… Na een paar uur werden we bij Cafe Havenzicht in de Leuvehaven gedumpt en na een goede versnapering naar een Japans restaurant voor een gezellig diner.
Al vrij lange tijd volg ik de muziek van Ben Harper; hij is een bijzonder artiest die zich onder de radar van het grote publiek beweegt. En dat is maar goed ook, want anders had ik hier niet veel nieuws te vertellen. Harper maakt al sinds 1994 platen, toen zijn eerste album Welcome to the cruel world verscheen.
Voor alle duidelijkheid, Ben Harper is de man met de gitaar… en het nummer heet Burn One Down.
Zijn laatste plaat is Both sides of the gun, inmiddels de tiende en naar mijn smaak ook de beste. Er staan ook nog eens lekker veel nummers op, maar noem het geen dubbel LP; Ben Harper zelf spreekt liever van een A en een B zijde, ofwel een extra CD met wat we vroeger ook wel B-kantjes noemden.
Monsterhits en Top 40 noteringen zijn nog niet verschenen, maar sommige artietsen hebben dat helemaal niet nodig. Hun muziek is gewoon niet aan De Massa besteed. Leve Ben Harper!
Morning Yearning (van het album Both Sides of the Gun. Written by: Ben Harper
a finger’s touch upon my lips
it’s a morning yearning
pull the curtains shut, try to keep it dark
but the sun is burningthe world awakens on the run
and will soon be earning
with hopes of better days to come
it’s a morning yearning
another day, another chance to get it right
must i still be learning
baby crying kept us up all night
with her morning yearning
like a summer rose, i’m a victim of the fall
but am soon returning
your love’s the warmest place the sun ever shines
my morning yearning
Afgelopen zaterdag zeer leuke dag met de vaste club. Philip M. gaat trouwen volgende weeken dus erop uitgegaan met zijn allen. Geen verkleedpartijen, maar strand activiteiten als golfen, blowkarten (waar te weinig wind voor stond) en ouderwets vliegeren wat wel heel spectaculair was.
Ik zou zo maar ineens een vlieger kunnen aanschaffen om bij windkrcht vier mezelf met een van de vier elementen te meten. De avond eindigde in de Griek en na een tiental vreugdedronken Ouzo nog even de stad ingegaan waar de lamp langzaam uitgegaan is en het filmpje vervaagd.
Afgelopen weekend naar Londen geweest voor eenvergadering. Ik besloot op vrijdag te gaan zodat ik er gelijk een weekend aan vast te plakken. Daar was een goede reden voor, want ik moest 2 boeken wegbrengen naar een veilinghuis. Even het voorgaande verhaal in het kort. Een jaar terug in Egypte opende sinds lange tijd een eens bekend boekhuis met veel oude boeken. Vele boeken waren erg duur en oud, en vrijwel allemaal in het Frans en Engels. De eigenaresse bekeek de titels/auteurs en zocht vervolgens via google naar wat Westerse boekhandelaren ervoor vroegen. De twee boeken die mijn interesse trokken waren in het oud Nederlands. Het was een boek over schelpen met bijna 200 handgekleurde platen in zeer goede staat.
Georg Wolfgang Knorr (1705 – 1761) Verlustiging der Oogen en van de Geest of Verzameling van allerley bekende Hoorens en Schulpen. Amsterdam erven van F. Houttuyn 1770.
Uiteindelijk kocht ik de boeken voor omgerekend 300 euro omdat ze niks kon vinden op internet. Het was wel een gok want ik wist de waarde niet. Wel wist ik dat antieke geillustreerde boeken altijd wel aardig wat waard zijn omdat handelaren vaak de prenten eruit snijden en die ingelijst verkopen.
Op 7 julie is de veiling en die zal ook online te volgen zijn (via E-Bay). Ik hoop er het 10-voudige voor te krijgen want dat is waar de keurmeester de waarde nu op schat. Daar gaat dan ook nog 10% voor hun tussenkomst af. De boeken zullen eind juni in een catalogus verschijnen die naar verzamelaars wereldwijd ontvangen. Wat de gek er voor geeft zal ik maar zeggen.
Nou, dit is een plaat uit de platenkast van grote broer, maar sindsdien vond ik deze band wel erg goed. Het was een aangename verrassing toen ik hoorde dat deze band uit mijn geboorteplaats Delft kwam. Bands uit Nederland konden dus blijkbaar ook de moeite waard zijn. Om even een indruk te krijgen volgt hier een stukje uit de tijd van hun doorbraak in 1973. Het is een vage opname van Pinkpop ’73 met een aankondiging van Sjefke van Oekel.
De plaat Crash! is eigenlijk een verzamelaar. Op de laptop heb ik inmiddels de albums ‘Nobody can wait forever’, ‘Mountain Queen’, ‘Marks’ en ‘Best kept secret’ waarop dan zo ongeveer het hele repertoire van de band op terug te vinden is.Alquin heeft eigenlijk nooit een hit gescoord, maar Weelchair Groupie (zie hieronder) kan misschien gerekend worden tot de officiele bijna hit van de band… De zanger Michel van Dijk zong later nog eens de sterren van de hemel in een optreden van zijn band Bluespower die ik ergenslive mocht aanschouwen. Jammer dat die band niet meer bestaat.
Als ik mijn grootste favoriete Alquin muziekstuk mag aanwijzen, dan is het wel het hieronder te bekijken meesterwerkje New Guinea Sunrise…
Bovenstaande clip leek wel erg recent en na even zoeken bleek Alquin zowaar in 2005 een nieuw album opgenomen te hebben. Blue Planet (gisteren via Bol.Com op de deurmat gevallen)is een plaat waarop het oude Alquin geluid terug te horen is, maar dan in een nieuwe jas. Erg goed en later dit jaar blijken ze dan ook nog eens op te treden in Vlaardingen! Nou, voor wie zin heeft om mee te gaan, laat het me weten een, dan wandel ik van de week even langs bij het Stadsgehoorzaal en bestel de kaartjes. Als je het niet zeker weet; hieronder Falling, een nummer van de nieuwe plaat, om je te overtuigen wellicht…
Tja, je vindt Zappa fantastisch of je vind hem vreselijk, er schijnt geen tussenweg te zijn. Zelf vind ik slechts een aantal platen goed. Een oud collega van mij bezat ongeveer 80 CD’s van Frank Zappa en was helemaal idolaat van deze artiest. Ik hoor hem nog vol trots zeggen over zijn dochtertje: ‘Haar eerste woordje was mamma, haar tweede woordje pappa en haar derde woordje… Zappa!’
Een album kan ik nog steeds ernstig kan waarderenis die met de bijzondere stelling ‘Hoort humor thuis in de muziek?’ Nou ik vind van wel en Zappa blijkbaar ook. Het cynisme druipt van de muziek af. En de muziek is niet eenvoudig, luister eens naar onderstaande clip en bedenk eens hoe complex de composities zijn. Het hele nummer zit zeer ingewikkeld in elkaar en dat is zo met de meeste muziek van Zappa.
Wikipedia zegt het volgende over Zappa: ‘Hij vermengde rock, pop, jazz, bigband, elektronica en klassieke muziek met elkaar. En hij heeft meesterwerken geschreven in haast elk van die genres. Zappa was een muzikale pionier.’
en verder: ‘Frank Zappa ageerde tegen oorlog, het fundamentalistische geloof en kleinburgerlijkheid, maar ook de popcultuur (hippies, discomuziek,…) bleef niet gespaard. Vooral de media moeten het ontgelden in zijn nummers. Televisie, zo meende Zappa, is een gevaarlijke propagandamachine. Dit is te horen in zijn nummer “I’m the slime” uit 1973.
I am gross and perverted
Im obsessed n deranged
I have existed for years
But very little had changed
I am the tool of the government
And industry too
For I am destined to rule
And regulate youI may be vile and pernicious
But you cant look away
I make you think Im delicious
With the stuff that I say
I am the best you can get
Have you guessed me yet?
I am the slime oozin out
From your tv set
You will obey me while I lead you
And eat the garbage that I feed you
Until the day that we dont need you
Dont got for help…no one will heed you
Your mind is totally controlled
It has been stuffed into my mold
And you will do as you are told
Until the rights to you are sold
Thats right, folks..
Dont touch that dial
Well, I am the slime from your video
Oozin along on your livinroom floor
I am the slime from your video
Cant stop the slime, people, lookit me go
Zappa kan zonder twijfel tot de belangrijkste componisten gerekend worden van de 2e helft van de 20e eeuw. Daarenboven beschouwde Jimmy Hendrix hem als de beste gitarist die er rondliep – beter dan Hendrix zelf (dat vind ik niet en daarom vinden we Jimmy een stukje hoger op de lijst terug…). Zappa was het daar overigens zelf niet mee eens. Zo stelde hij in een interview, dat wanneer hij auditie zou moeten doen voor zijn eigen band, hij niet zou worden aangenomen.
Let me know that…