Gadgets

Volgens het ISPS verdrag dat nu wereldwijd geld moet elke haven zo ongeveer hermetisch afgesloten worden en in Egypte nemen ze die zaak uiterst serieus. Om het gebouw binnen te komen maken we sinds kort gebruik van biometrische herkenning gebaseerd op een vingerafdruk. Voor wie naar binnen wil moet eerst zijn vinfertop op een scanner leggen en om te voorkomen dat je met een afgesneden vinger rondloopt, moet je daarbij ook nog een viercijferige code intypen.

Voor de operatie moet je dan aan de achterkant van het gebouw natuurlijk ook nog het terrein op. Daarom moet iedereen dagelijks zijn havenpas en SCCT pas laten zien en in het geval van een auto ook de registratie en rijbewijs. Een wachtwoord ontbreekt er nog aan. als je daarna nog een schip op moet, dan staat daar naast een bemanningslid nog een politie agent die de havenpas controleerd en nauwkeurig het nummer registreerd in een grootboek waar de ambtenaar mee rondzeult.

Quiz: hoeveel spelfouten kunt u ontdekken?

Maar hoe veilig dan ook, het blijft allemaal mensenwerk. De politie controleert in het absurde sinds ze geen gratis maaltijden meer uit de kantine krijgen. Laatst werd een ambulance voor een spoedgeval aan de poort gestopt om te zien of alle papieren in orde waren. Een chauffeur zonder wijsvinger (correctie: zonder derde kootje) werd tijdelijk in verzekerde bewaring gesteld tot bleek dat hij zijn duim gebruikte om binnen te komen via de bio-poortjes. Soms zou je gewoon je vuist willen gebruiken om toegang te krijgen…

Hello Robert,
Here is your 5-day forecast for:
Port Said, EGYPT Qwikcast.com

Today Tomorrow Sunday Monday Tuesday
Clear Clear Clear Clear Clear
Hi 33° Hi 33° Hi 34° Hi 36° Hi 37°

Bovenstaand bericht bericht krijg ik dagelijks in de mail, maar het bijbehorende plaatje met zonnetjes en krijg ik niet in deze log.

Dus daarom maar een foto die bij deze temperaturen past:

Landzijde van de terminal kan elk moment open gaan; toekomstige klanten kijken de kat nog uit de boom…

In Cairo wordt het trouwens al wat warmer:
Sunday Monday Tuesday
Clear Clear Clear
Hi 39° Hi 40° Hi 41°

In het kader van de twee voorgaande logs: mijn auto is teruggevonden in Rotterdam Zuid en mijn Egyptisch rijbewijs is in beslag genomen na een snelheids overtreding op het race parcours Port Said – Cairo.

In zaak 1, de gestolen wagen, is het afwachten wat de verzekering gaat doen, want die zijn formeel eigenaar van de peugot. Wellicht kan ik hem terugkrijgen maar dan alleen als die nog in goede staat is. Broer John is inmiddels een inspectie aan het uitvoeren.

Zaak 2 was nogal vreemd, want iedereen rijdt te snel. Maar de regels in Egypte op snelheid en het dragen van een gordel zijn de laatste tijd flink aangescherpt (!). De officier die mij – en de andere weggebruikers – staande hield, veroorzaakte niet alleen een lange file over alle rijstroken, maar kon ook niet duidelijk maken welk document hij wilde inzien. Zo gaf ik achtereenvolgens de papieren van de auto, een paspoort, een visitekaartje, een menulijst van KFC, het internationaal rijbewijs (verlopen) en een officieel uitziende groene kaart met stempels, handtekeningen en heel veel arabisch schrift, maar dit alles wierp hij terug de auto in. (dat was alles wat ik in het handschoenenkastje had liggen).

Dit laatste document bleek na latere vertaling overigens een garantiebewijs van een aangeschafte wekker te zijn… die ligt inmiddels al op de afvalhopen in de woestijn omdat het niet alleen te langzaam liep, maar ook omdat het alarm alleen afging als je het knopje zelf indrukte…

Toen ik echter mijn kersverse rijbewijs liet zien, verdween de agent tevreden en keerde niet meer terug. Die moet dus afgehaald worden op het bureau in Cairo na het voldoen van de boete. Dit is dus een zaak voor Special Agent Achmed van onze afdeling Goverment Relations, zeg maar de Egyptische X-files. Gelukkig heb ik de president-generaal van de verkeerspolitie in Port Said aan mijn zijde in deze zaak, dus dat zal wel goed komen.

Er heerst momenteel geen verhoogde staat van paraatheid aan de grens…

Vandaag ben ik geslaagd voor het Egyptisch rijbewijs. Aanvankelijk dacht ik dat het praktijk examen zou bestaan uit het rijden in het midden van de weg, door rood licht, zonder in de spiegels kijken en heel veel toeteren. Niets was minder waar. Voor mijn komst was al het nodige veldwerk verricht door onze afdeling ‘Autoriteiten’. Special Authority Agent Achmed, die mij vandaag begeleide naar de Port Said Traffic Police, had deze stugge bureaucratische papiermachine al omgevormd tot een soepele en meewerkende organisatie. Voor een extra puntje op de i had ik twee SCCT kalenders meegenomen. Het is al weer bijna juni, dus die dingen moeten er sowieso uit…

Aanvankelijk zou er een theorie examen, een praktijk examen en een schier oneindige reeks van papieren op het programma staan, maar het bleef uiteindelijk bij een gezellig kopje thee met de president-commisaris van het Departement Verkeer zelf. Deze meneer zetelde in een theatraal kantoor met een marmeren bureau van kolosale afmetingen, en nam de kalenders zwijgend in ontvangst. Ahmed maakte heimelijk een enthousiast gebaar, dus dat zat blijkbaar wel goed.

Vervolgens stempelde en signeerde de president tweehandig en in een opmerkelijk korte tijd een ontzaglijke hoeveelheid documenten. Ahmed gaf hierbij commentaar als een voetbalverslaggever: theorie behaald, akte van zus, certificaat van zo, document van weetikveelwat, nog een onmisbaar formulier, praktijk examen ‘uitmuntend’, een bewijs van nogwat en tenslotte – met een theatrale finaleklap van de grootste stempel – het diploma, gevolgd door twee uitgestrekte handen: ‘gefeliciteerd’.

Waar de gemiddelde Egyptenaar weken voor moet zwoegen, was hier in recordtempo afgehandeld. Na het in ontvangst nemen van een nog warmte afgevend rijbewijs, zojuist uit de plasticifeermachine getrokken, passeerde ik in de hal nog een groep zwetende stadsgenoten, klaar om af te rijden. Vanwege de verkeersveiligheid (!) gebeurd dat op een afgesloten parkeerterrein met pionnen achter het gebouw. Ondertussen stortte ik me met een veilig gevoel in de onverminderde chaos op weg naar de terminal.

Het is alweer lang geleden maar na een vakantie in Nederland ben ik weer terug op de site. Naar aanleiding van vele bemoedigende reacties beloof ik plechtig wat meer te plaatsen dan ik de laatste maanden deed. Gezien mijn camera wederom gestolen is in Nederland (alsmede een digitale video camera, geld, bankpassen en een auto) heb ik nog even geen begeleidende plaatjes, maar momenteel bestudeer ik de werking van een nieuwe Sony Digicam en zal spoedig laten zien hoe de terminal veranderd is de laatste weken. Ben zojuist begonnen een nieuw vak uit te oefenen bij de baas: training, recrutering en nog een handvol projecten, voldoende stof om spoedig weer een en ander hier te noteren.

Vermist; een blauwe Peugeot 205 met kenteken TDNX95, dus kijk ff onder het rijden…

KPI

Nederlandse Ambassade Kairo

Dit bericht kreeg ik onlangs in de mailbox, dus nu maar eens kijken of de Hollandse Nieuwe neergestreken is op de ambassade, want daar heb ik best wel even trek in eigenlijk. Zoals jullie weten komt de post op mijn huisadres meestal niet aan. Ik heb ook nog nooit een postbode gezien in Port said, maar na de inschrijving op de ambassade kreeg ik wel direct post: een blauwe envelop…

Gisteravond was het afscheidsdiner van collega Willem Bekooy, uiteraard in de Koreaan, waar anders kun je de gekruide gerechten wegspoelen met iets anders dan thee of cola… Helaas komt Willem niet in Port Said werken, maar vertrekt voor onbepaalde tijd naar China, ergens ver voorbij Hong Kong, een duistere hoek in de APM wererld. nu blijft mijn Nederlands hier beperkt tot Afrikaner spraak met een Zuid Afrikaanse collega.

Vlak voor vertrek naar de Koreaan belde een andere welbekende op. Philip bleek voor de rede van Port Said voor anker te liggen en zou spoedig naar een concurerende containerterminal opstomen. Die Wagenborg boten lenen zich ook overal voor. Ik heb uitzicht op de rede maar tussen 30 schepen in de verte kon ik geen Hollandse vlag onderscheiden.

Of ik nog even tijd had om langs te komen… Maar dat is niet zo makkelijk als het lijkt in Egypte. Havengebieden zijn na het vliegveld en het paleis van de president het best beveiligd. Gelukkig zat even later aan de Koreaanse tafel de halve directie van SCCT en daartussen Ghandar, de Egyptische spin in het web van nautisch/politiek Port Said. En die begon driftig te bellen op mijn verzoek.

Even later zat ik naast een waterklerk in een twintig jaar oude olijfgroen mercedes, met de beef barbecue nog tussen de kiezen, op weg naar het haventerrein waar de Roerborg ergens moest liggen. Paspoort en boarding pas in orde, maar de havenpas was 3 dagen verlopen, dus geen mogelijkheid om de poort te passeren. Dus dan maar weer bellen of er een walpas voor Philip te regelen was. Dat was mogelijk, maar kon uren duren.

Ergens tegen middernacht werd ik nog gebeld, de pas was onderweg naar het schip. Het was al weken geen bemanningslid van de Roerborg gelukt – bergreep ik later – om de wal op te komen, maar nu kwam er een uit de lucht vallen. Ja ja, connecties he…

Vandaag dus de stad laten zien, gelunched bij Piza Pino (in de Sesamstraat!) en de Middellandse zee bekeken van mijn balkon en vervolgens de stadspelikaan zien landen op een auto. En dan zeggen ze dat er niets te beleven valt in Port said…

Alweer is er een nieuw record gebroken, ditmaal in Vlaardingen. Sven Aaldijk – zo werd mij onlangs bericht door een trotse vader – lostte 44 containers in 1 minuut!

Hier staat Sven nog met zijn Maersk boot voordat hij hem omkieperd in de woonkamer…

Ondertussen wordt onderzocht of deze nieuwe techniek ook op andere plaatsen in de wereld toegepast kan worden. De directie van de rederij heeft inmiddels besloten een boot naar de recordhouder te vernoemen: de Sven Maersk.

De Svend Maersk is 347 meter lang en past (gelukkig) niet in de haven van Vlaardingen

Gefeliciteerd!

Afgelopen week ontvingen we hier de Maersk Narvik met 1440 los moves. Alles was goed voorbereid, want we wilden eens kijken hoe snel we nu eigenlijk waren met vier kranen. Alle operators en planners kregen nog een laatste en uitgebreide instructie, voor de boot afmeerde.

Ik heb even gewacht met plaatsen, tot de rekenkundigen er over eens waren wat we nu precies gedraaid hadden. let wel, het zijn gross moves, dus zonder aftrek van stoptijden, gerekend vanaf gangway down tot lashing complete/labour off. (dit laatste omdat schepen moeten wachten op het konvooi, en dus is last line/vertek niet relevant voor ons).

As you know we had an outstanding achievement on Friday when 1,443 containers were discharged from Maersk Narvik with an average Gross Container Moves per Hour of 40.82. This is as good as you will get at any of the top terminals in the world.

Danny Ravn = de baas

We hadden al een paar keer boven in de 30 + gezeten, maar ik wilde jullie (Rotterdammers) daar niet mee vervelen natuurlijk!

Tot nu toe ging het allemaal erg eenvoudig in Egypte. Het parlement (gekozen door de president?) koos een presidentskandidaat (Mubarak uiteraard) en dan mocht het volk gaan stemmen. Op het keuzeblad stonden twee vakjes onder zijn naam: ‘ja of nee’, en dat was dat… Maar de huidige president wordt oud en na 25 jaar op de troon lijkt het erop dat hij de brui er aan gaat geven.

President Hosni Mubarak said he asked the parliament to amend the constitution to allow multiple candidates to run for the presidential elections.

Dit betekent dat er dit jaar – het staat gepland voor september – vrije presidents verkiezingen komen in Egypte. Eergisteren was er zowaar een lokaal voorbeeld van, want verderop in de straat vond een opstootje plaats; een paar honderd advocaten (ze houden kantoor daar) protesteerden tegen een uitspraak van de rechter en daarna verscheen de oproerpolitie die enkele dreigende charges maakten, maar er nog net niet op in hakte.

Ik stond er naar te kijken met een aantal winkeliers. Iedereen vond de politie erg matig optreden. ‘Vroeger kwamen ze gelijk van twee kanten en kon je de advocaten zo van de grond rapen, deed je dat te vroeg, dan lag je er zelf naast.’ Zei een bijna teleurgestelde koffieverkoper, die zijn stoeltjes alweer buiten zette. ‘Dat krijg je nou van al dat democratisch gedoe…’