Media

Het zijn net mensen

Posted on November 15, 2007 by Robert Tetteroo
Met de donkere dagen begint ook automatisch het lees seizoen en de eerste in een interessante reeks aangeschafte boeken is “Het zijn net mensen’ van journalist Joris Luyendijk. In dit boek zet Luyendijk uiteen hoe moeilijk het is om als westers journalist objectief te berichten vanuit het Midden Oosten. Eigenlijk is zijn conclusie dat dit helemaal niet gelukt is, want hoe kun je uberhaupt naar waarheid berichten vanuit dictaturen. Een dictatuur kent helemaal geen waarheid behalve die van de dictator.
Luyendijk beschrijft zijn ervaringen uit het Midden Oosten van 1997 tot aan de aanval op Irak in 2003, waarna hij het voor gezien hield. Wanneer hij na een aantal jaren Egypte door zijn werkgevers (Volkskrant, radio 1 en het Journaal) naar Israel/Palestina wordt gestuurd, dan wordt hem de harde media-oorlog gewaar die tussen beide volkeren woedt. De Israeli’s hebben tijdens hun persconferenties complete persberichten gereed voor de internationale journalisten die snel willen scoren.
Aan de andere kant zijn er Palestijnse tussenmannen die op bestelling een verwarde vader ‘regelen’ die door de puinhopen van een gebouw wandelt of een huilende moeder bij het graf van haar kind neerzijgt, en dat voor verschillende camera teams op rij.
Een goed non fictie boek waarin ik aardig wat dingen herkende (zoals de door de Arabieren veronderstelde wereldcomplot tegen hen dat sinds de kruistochten voort woed en uiteindelijk bezegeld werd met de stichting van de staat Israel in het hart van het Midden Oosten). Hoewel de toon ernstig is, komt Luyendijk met voldoende grappige of ironische anekdotes op de proppen om het boek vaart te laten houden. Snel uitgelezen dus en nu te leen bij mij.
Misleiding?
Categories: Boeken

85 / The Tragically Hip – Fully Completely

Posted on October 28, 2007 by Robert Tetteroo
Afgelopen maand speelde the Tragically Hip weer eens in Nederland en met zijn tienen hebben we dit concert in Paradiso Amsterdam bijgewoond. The Hip – zoals ze in de volksmond heten – is denk ik de band die ik het vaakst live gezien heb, misschien wel een stuk of 8 keer: allereerst op Pinkpop, twee keer, vervolgens op Lowlands, Halfway, Parkpop, Nighttown en weet ik waar nog meer.
New Orleansis sinking / Westwind

– Opgenomen op Pinkpop 1995 –
Het nummer New Orleans is Sinking komt uit 1989 en getuigd wel van een vooruitziende blik; het is trouwens een van de beste nummers van de Hip. Het is een recht-toe-recht-aan rockband zoals dat hoort te zijn. Verwacht geen eindeloze varieteit, ingewikkelde akkoorden schema’s en hoogdravende muzikale hoogstandjes. The Hip Rocked & Rolled en meer hoeft het ook niet te zijn voor mij. In Nederland heeft The Hip nooit in de hitlijsten gestaan, maar dit is een band die dat niet nodig heeft. Live zijn ze fantastisch, of, zoals leadzanger Gordon Downey het zegt: wij geven twee soorten concerten: goeie, en steengoeie concerten, voor minder doen we het niet.

Het album Fully Completly is het vierde album van de tien die ze tot nu toe gemaakt hebben. In de hoogste regionen van Mijn Top 100 komt The Hip nog een keer terug. Wat de band verder bijzonder maakt is het charismatische optreden van Downey, het is wellicht de man die de meeste truukjes kan uitvoern met de microfoonstandaard. Gewichtheffen, rondjes er op draaien, microfoon slingeren, laten tollen, er tegen slaan, gooien, balanceren op de handpalm, en nog een veelvoud aan grappige poses.

 

At the 100th meridean
Tour 2007
Een van mijn favoriete nummers van dit album is At the 100th meridian. Downey is (net als mij) gefasineerd door atlassen, globes en land- en zeekaarten en dat komt regelmatig terug in de songs. Hier een nummer over wat er allemaal voor ergs gebeurd op de 100ste meridiaan. En let in de clip even op dat “I remeber Buffalo and I remember Hengelo” hier opeens vervangen is door “Tokyo”. Maar dat is info die slechts voor de liefhebber interessant is.

 

 

Categories: Muziek, Top 100

86 / The Police – Synchronicity

Posted on September 7, 2007 by Robert Tetteroo
Kijk, afgelopen week met Blom naar de Police geweest in de Amsterdam ArenA en hoe langer het geleden is – 4 dagen nu – hoe beter het wordt. Vandaar dat ik in Mijn Top 100 even een CD van The Police heb geofferd op plaats 86, te laag genoteerd, maar wel van toepassing nu. Het album Synchronicity heeft onder meer de hits ‘Wrapped around your finger, King of Pain en het onwaarschijnlijk mooie Every breath you take.
Maar ik vind de andere nummers net zo goed als daar zijn Synchronicity I en Synchronicity II waarvan hieronder een impressie van het live concert van de huidige wereld tour:
De drummer heeft toch ietss Jiskefet achtigs, niet?
Zoals gezegd was het een goed concert want hoe kan het ook anders met zo’n tas vol hits. De ene na de andere evergreen werd de zaal in geslingerd. En over de zaal gesproken, wat een dramatisch slecht geluid heeft de ArenA. Het is akoestisch gezien A-Koestisch zeg maar. De drum, gitaar en bas ging als het een beetje heftig werd naar een soort van brij van brommend geluid, dus moesten de technici steeds de knoppen omdraaien om er het beste van te maken.

Police heeft de vuile was buiten hangen…
Gelukkig was Sting zeer goed bij stem en haalde uit als vanouds. Zo hebben wij flink mee ge-iyo-iye-iyeyo-ed als je begrijpt wat ik bedoel. Na afloop een paar posters en een T-shirt ingeslagen en zo kon het gebeuren dat ik uiteindelijk toch nog een van mijn grootse idolen uit de pop wereld heb kunnen zien, niet gedacht, want de ruzie die de bandleden uit elkaar trok, had nog zichtbare sporen, ook tijdens dit concert. Als ik zeg idolen uit mijn jeugd, dan heb ik het over een band waarvan ik alle bandleden nog bij naam kan opnoemen, ofwel Sting, Andy Summers en Steward Copland, en dat kan ik verder slechts met de Beatles en Queen.
Nu is het nog afwachten op de filmpjes die Blom geschoten heeft tijdens het concert en die ik spoedig hier hoop te delen met jullie. Volgende concert is trouwens de Tragically Hip in Paradiso volgende week en Alquin, eerder aangekondigd in een eerder log, moet ik helaas overslaan omdat ik dan in Angola zit, dus wie het eerste haalt die het eerst maalt, voor wat betreft de kaarten dan…
Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

87 / The Fun Lovin’ Criminals – 100% Columbian & Come and Find Yourselve

Posted on September 3, 2007 by Robert Tetteroo
En opeens hoorde ik de uiterst koele sound van de Fun Lovin’ Criminals en besloot dat dit de enige hip hop rap rock band was die ik leuk zou vinden in dit genre. Maar de Criminals zijn meer dan dat, de sound is ook erg jazzy en heeft blues invloeden, en dan – en dat is zeer bijzonder – ze bespelen nog tal van instrumenten ook. Echte instrumenten.
Scooby Snacks
In 1998 kwam de CD 100% Columbian uit en zoals de titel doet vermoeden beeldt de band zich uit als een New Yorkse maffiagang, inclusief drugdeals en stapels dollar biljetten. Begin jaren TweeDuizend (of moet je de jaren Nul zeggen, ik weet het eigenlijk niet) komt de hit Scooby Snacks uit, over een bankoverval. Daarmee breken de Criminals in Europa door, terwijl de hit eigenlijk al zeven jaar oud is dan…
The Fun Lovin’ Criminal
Hoe dan ook, de Criminals luistert lekker weg met al die relaxte beats en ook nog grappige video’s. Wereldklasse misschien niet, maar ik draai de muziek vaker dan vele andere platen uit de kast, en met het aantal CD draaibeurten moet ik toch uiteindelijk de maatstaf voor Mijn Top 100 zetten…

Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

De 7 Nieuwe Wereldwonderen

Posted on July 7, 2007 by Robert Tetteroo
Vandaag worden de 7 nieuwe wereldwonderen bekend gemaakt en dus wilde ik nog even stemmen. Er zijn nog maar 21 wonderen om tussen te kiezen en dus was ik ernstig beperkt, maar goed, de meeste wonderen die ik wilde kiezen stonden er toch nog tussen.
 
Nog even de klassieke wereldwonderen op een rijtje:
 
Piramide van Cheops bij Caïro in Egypte de Kolossus van de haven van Rhodos in Griekenland (2200 jaar geleden ingestort door een aardbeving) Hangende tuinen van Babylon in Irak (2700 jaar geleden aangelegd) Mausoleum van Halicarnassus in Turkije (2350 jaar geleden gemaakt) De vuurtoren van Alexandrië voor de kust van Egypte (+/- 2100 jaar oud) Beeld van Zeus in  Griekenland bij Olympia (2400 jaar oud) Tempel van Artemisbij Efeze in Turkije (2600 jaar oud).
Mijn persoonlijke top van zeven wereldwonderen ziet er als volgt uit en wel hierom:
1. De piramide van Cheops, deze stem geld niet (!). Omdat het de enige nog bestaande van de Klassieke Wereldwonderen is, kun je daar niet op stemmen en terecht. Ik heb ze van binnen en buiten bekeken en ihet is gewoon een ongelooflijke bouwprestatie geweest en ze zijn ook vandaag de dag nog enorm indrukwekkend. Voor mij staan de piramiden (en vooruit, de Sfinx ook…) voor het begin van de menselijke beschaving. Een verdiende plaats!
2. Machu Pichu te Peru heb ik drie jaar geleden bezocht na een driedaagse wandeling over de InkaTrail, dwars door de Andes, het meest indrukwekkende wandelpad dat ik ooit beklommen heb. Dan zie je Machu Pichu in de vroege ochtend langzaam verschijnen als de ochtend nevel door de zon verdrongen wordt. Fantastisch, zelden een mooier bouwwerk gezien en de omgeving waarin het ligt is letterlijk adembenemend.
3. De Chinese Muur heb ik nog niet bezocht, maar met wat geluk zie ik het nog voor het einde van het jaar. 5000 kilometer muur bouwen in de bergen om de barbaren buiten de grenzen te houden. Daar kunnen de Oost Duitsers noch de Joden tegenop bouwen.
4. De Acropolis in Griekenland omdat het symbool staat voor de bakermat van de Westerse beschaving en tevens voor de democratie en de vrijheid van het individu. Ik ga er zeker nog een keer heen.
5. Het Colloseum omdat het staat voor de gaafste beschaving uit de geschiedenis, het Romeinse Rijk. Rare jongens die Romeinen? Nu wel met die Fiat 500 en de Vespa, maar toen zeker niet! Toen ik het colloseum bezocht vorig jaar vond ik het er van de buitenkant boeiender uitzien dan de binnenkant waar ik steeds Chuck Norris of Bruce Lee voorbij dacht te zien springen. Koele vechtscene was dat.
6. Het Vrijheidsbeeld omdat dat voor miljoenen mensen het eerste was wat ze zagen toen ze de Verenigde Staten bereikten. Het was eigenlijk gemaakt voor de opening van het Suez Kanaal en zou bij Port Said geplaaatst worden, maar de Egyptenaren vonden het iets te onkuis (dit is echt waar). Ik ga het volgende maand aanschouwen tijdens een weekendje New York.
7. Stonehenge omdat het aangeeft dat onze noord europese beschaving al piekte ten tijde van de piramiden en dus zijn waren onze voorouders niet helemaal zo achterlijk als dat we tot voor een eeuw geleden dachten. Onze hunebedden zijn trouwens verwant aan deze beschaving. Een bezoek is minder mysterieus dan als je op documentaires ziet. Het ligt namelijk tussen twee drukke autowegen en je mag niet dichter dan 100 meter van de buitenste ring komen. Gelukkig gaan de britten dat spoedig veranderen en komt er een tunnel voor het verkeer.
Dat zijn er dus 7 maar officieel mag je 7 keuzes maken buiten de piramiden om, maar er stond niets meer van mijn gading bij. Omdat je toch 7 keuzes moet maken, heb ik maar een stem  voor Paaseiland uitgebracht vanwege patriotische motieven. Onze VOC held Jacob Roggeveen was de ontdekker en dat was al een wonder op zidch om zo’n klein eiland te vinden in zo’n grote oceaan.
Ter compensatie behoud ik het recht voor om nog een eigen gekozen wonder te nomineren die niet in de lijsten voorkwam: voor mij is dat de Kathedraal van Gaudi in Barcelona een wonder in uitvoering. Nog steeds wordt er aan gebouwd en wellicht maak ik in mijn leven de voltooing niet eens mee, maar ik vond het nu al indrukwekkend en het is een bouwwerk dat zijn gelijke op deze wereld niet kent. Met recht zal het de laatste kathedraal zijn die ooit gebouwd wordt.

Dat waren dus mijn 7 wonderen, ik behoud mezelf het recht voor nog een verandering aan te brengen mocht ik iets indrukwekkender tegenkomen in de komende jaren.

De Kathedraal van Gaudi te Barcelona
Categories: Media, Observaties

88 / Ben Harper – Both sides of the gun

Posted on June 14, 2007 by Robert Tetteroo

Al vrij lange tijd volg ik de muziek van Ben Harper; hij is een bijzonder artiest die zich onder de radar van het grote publiek beweegt. En dat is maar goed ook, want anders had ik hier niet veel nieuws te vertellen. Harper maakt al sinds 1994 platen, toen zijn eerste album Welcome to the cruel world verscheen.
Voor alle duidelijkheid, Ben Harper is de man met de gitaar… en het nummer heet Burn One Down.
Zijn laatste plaat is Both sides of the gun, inmiddels de tiende en naar mijn smaak ook de beste. Er staan ook nog eens lekker veel nummers op, maar noem het geen dubbel LP; Ben Harper zelf spreekt liever van een A en een B zijde, ofwel een extra CD met wat we vroeger ook wel B-kantjes noemden.
Monsterhits en Top 40 noteringen zijn nog niet verschenen, maar sommige artietsen hebben dat helemaal niet nodig. Hun muziek is gewoon niet aan De Massa besteed. Leve Ben Harper!
Morning Yearning (van het album Both Sides of the Gun. Written by: Ben Harper

a finger’s touch upon my lips
it’s a morning yearning
pull the curtains shut, try to keep it dark
but the sun is burningthe world awakens on the run
and will soon be earning
with hopes of better days to come
it’s a morning yearning

another day, another chance to get it right
must i still be learning
baby crying kept us up all night
with her morning yearning

like a summer rose, i’m a victim of the fall
but am soon returning
your love’s the warmest place the sun ever shines
my morning yearning

Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

London (2)

Posted on June 3, 2007 by Robert Tetteroo
Afgelopen weekend naar Londen geweest voor eenvergadering. Ik besloot op vrijdag te gaan zodat ik er gelijk een weekend aan vast te plakken. Daar was een goede reden voor, want ik moest 2 boeken wegbrengen naar een veilinghuis. Even het voorgaande verhaal in het kort. Een jaar terug in Egypte opende sinds lange tijd een eens bekend boekhuis met veel oude boeken. Vele boeken waren erg duur en oud, en vrijwel allemaal in het Frans en Engels. De eigenaresse bekeek de titels/auteurs en zocht vervolgens via google naar wat Westerse boekhandelaren ervoor vroegen. De twee boeken die mijn interesse trokken waren in het oud Nederlands. Het was een boek over schelpen met bijna 200 handgekleurde platen in zeer goede staat.

Georg Wolfgang Knorr (1705 – 1761) Verlustiging der Oogen en van de Geest of Verzameling van allerley bekende Hoorens en Schulpen. Amsterdam erven van F. Houttuyn 1770.
Uiteindelijk kocht ik de boeken voor omgerekend 300 euro omdat ze niks kon vinden op internet. Het was wel een gok want ik wist de waarde niet. Wel wist ik dat antieke geillustreerde boeken altijd wel aardig wat waard zijn omdat handelaren vaak de prenten eruit snijden en die ingelijst verkopen.
Op 7 julie is de veiling en die zal ook online te volgen zijn (via E-Bay). Ik hoop er het 10-voudige voor te krijgen want dat is waar de keurmeester de waarde nu op schat. Daar gaat dan ook nog 10% voor hun tussenkomst af. De boeken zullen eind juni in een catalogus verschijnen die naar verzamelaars wereldwijd ontvangen. Wat de gek er voor geeft zal ik maar zeggen.
Categories: Boeken, Media, Reizen, Steden | Tags: ,

89 / Alquin – Crash!

Posted on May 13, 2007 by Robert Tetteroo
Nou, dit is een plaat uit de platenkast van grote broer, maar sindsdien vond ik deze band wel erg goed. Het was een aangename verrassing toen ik hoorde dat deze band uit mijn geboorteplaats Delft kwam. Bands uit Nederland konden dus blijkbaar ook de moeite waard zijn. Om even een indruk te krijgen volgt hier een stukje uit de tijd van hun doorbraak in 1973. Het is een vage opname van Pinkpop ’73 met een aankondiging van Sjefke van Oekel.
De plaat Crash! is eigenlijk een verzamelaar. Op de laptop heb ik inmiddels de albums ‘Nobody can wait forever’, ‘Mountain Queen’, ‘Marks’ en ‘Best kept secret’ waarop dan zo ongeveer het hele repertoire van de band op terug te vinden is.Alquin heeft eigenlijk nooit een hit gescoord, maar Weelchair Groupie (zie hieronder) kan misschien gerekend worden tot de officiele bijna hit van de band… De zanger Michel van Dijk zong later nog eens de sterren van de hemel in een optreden van zijn band Bluespower die ik ergenslive mocht aanschouwen. Jammer dat die band niet meer bestaat.
Als ik mijn grootste favoriete Alquin muziekstuk mag aanwijzen, dan is het wel het hieronder te bekijken meesterwerkje New Guinea Sunrise…
Bovenstaande clip leek wel erg recent en na even zoeken bleek Alquin zowaar in 2005 een nieuw album opgenomen te hebben. Blue Planet (gisteren via Bol.Com op de deurmat gevallen)is een plaat waarop het oude Alquin geluid terug te horen is, maar dan in een nieuwe jas. Erg goed en later dit jaar blijken ze dan ook nog eens op te treden in Vlaardingen! Nou, voor wie zin heeft om mee te gaan, laat het me weten een, dan wandel ik van de week even langs bij het Stadsgehoorzaal en bestel de kaartjes. Als je het niet zeker weet; hieronder Falling, een nummer van de nieuwe plaat, om je te overtuigen wellicht…
Categories: Muziek, Top 100 | Tags: ,

90 / Frank Zappa – Does humor belong to music?

Posted on May 6, 2007 by Robert Tetteroo
Tja, je vindt Zappa fantastisch of je vind hem vreselijk, er schijnt geen tussenweg te zijn. Zelf vind ik slechts een aantal platen goed. Een oud collega van mij bezat ongeveer 80 CD’s van Frank Zappa en was helemaal idolaat van deze artiest. Ik hoor hem nog vol trots zeggen over zijn dochtertje: ‘Haar eerste woordje was mamma, haar tweede woordje pappa en haar derde woordje… Zappa!’
Een album kan ik nog steeds ernstig kan waarderenis die met de bijzondere stelling ‘Hoort humor thuis in de muziek?’ Nou ik vind van wel en Zappa blijkbaar ook. Het cynisme druipt van de muziek af. En de muziek is niet eenvoudig, luister eens naar onderstaande clip en bedenk eens hoe complex de composities zijn. Het hele nummer zit zeer ingewikkeld in elkaar en dat is zo met de meeste muziek van Zappa.
Wikipedia zegt het volgende over Zappa: ‘Hij vermengde rock, pop, jazz, bigband, elektronica en klassieke muziek met elkaar. En hij heeft meesterwerken geschreven in haast elk van die genres. Zappa was een muzikale pionier.’
en verder: ‘Frank Zappa ageerde tegen oorlog, het fundamentalistische geloof en kleinburgerlijkheid, maar ook de popcultuur (hippies, discomuziek,…) bleef niet gespaard. Vooral de media moeten het ontgelden in zijn nummers. Televisie, zo meende Zappa, is een gevaarlijke propagandamachine. Dit is te horen in zijn nummer “I’m the slime” uit 1973.
I am gross and perverted
Im obsessed n deranged
I have existed for years
But very little had changed
I am the tool of the government
And industry too
For I am destined to rule
And regulate youI may be vile and pernicious
But you cant look away
I make you think Im delicious
With the stuff that I say
I am the best you can get
Have you guessed me yet?
I am the slime oozin out
From your tv set

You will obey me while I lead you
And eat the garbage that I feed you
Until the day that we dont need you
Dont got for help…no one will heed you
Your mind is totally controlled
It has been stuffed into my mold
And you will do as you are told
Until the rights to you are sold

Thats right, folks..
Dont touch that dial

Well, I am the slime from your video
Oozin along on your livinroom floor

I am the slime from your video
Cant stop the slime, people, lookit me go

Zappa kan zonder twijfel tot de belangrijkste componisten gerekend worden van de 2e helft van de 20e eeuw. Daarenboven beschouwde Jimmy Hendrix hem als de beste gitarist die er rondliep – beter dan Hendrix zelf (dat vind ik niet en daarom vinden we Jimmy een stukje hoger op de lijst terug…). Zappa was het daar overigens zelf niet mee eens. Zo stelde hij in een interview, dat wanneer hij auditie zou moeten doen voor zijn eigen band, hij niet zou worden aangenomen.
Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

91 / Marvin gaye – What’s going on?

Posted on April 3, 2007 by Robert Tetteroo
Kijk, dit is nu de eerste van de enige twee soul platen die in Mijn Top 100 staan. Marvin Gaye’s album What’s going on – uit 1971 – is een van de meest indrukwekkende platen die ik ooit hoorde. Ik schafte deze voor mij onbekende plaat aan nadat een poll van muziek journalistenin het muziekblad OOR het op de tweede plaats deed belanden, van de lijst ‘meest invloedrijke popalbums’.

Nu is de muziek nog steeds indrukwekkend. De langspeler duurt nog geen 30 minuten, maar daarin neemt dit muzikaal genie je dan ook mee op een tocht van zeldzaam mooie teksten en sacrale muziek. Up and down bas riffs, de aanhoudend tikkende pauken, af en toe eenalt sax op de achtergrond, en de relaxte piano akkoorden van da soulbrother hemzelve, de hele combinatiegeeft de wanhopige doch ingetogen teksten van Marvin een bijzondere dimensie. Haal eens diep adem en kijk of je na 9 minuten zelf een antwoord weet op een van de meest gestelde vragen in dit leven.
Het is tegenwoordig een rage om allerlei ellende filmpjes op bekende muziek te zetten, maar voor dit nummer heb ik eenloepzuivere concertregistratie gekozen, met wat achteloos geschoten filmpjes in een Amerikaanse stad, die op een of andere manier toch indruk maken met de muziek erbij. Dit is dus het verschil tussen echte muziek en dat soort stage-bagger als bijvoorbeeld… Rammstein? Nou ja, daarom dus ook een plaatsje hoger op de ladder.
just want to ask a question
Who really cares?
To save a world in despair
There’ll come a time, when the world won’t be singin’
Flowers won’t grow, bells won’t be ringin’
Who really cares?
Who’s willing to try to save a world
That’s destined to die
When I look at the world it fills me with sorrow
Little children today are really gonna suffer tomorrow
Oh what a shame, such a bad way to live
All who is to blame, we can’t stop livin’
Live, live for life
But let live everybody
Live life for the children
Oh, for the children
You see, let’s save the children
Let’s save all the children
Save the babies, save the babies
If you wanna love, you got to save the babies
All of the children
But who really cares
Who’s willing to try
Yes, to save a world
Yea, save our sweet world
Save a world that is destined to die
Save the Children
Marvin Gaye – What’s going on (1971)
Categories: Media, Muziek, Top 100

Blog at WordPress.com.