Het was een lange ris in 3 etappes. Als eerste een vlucht van 10 uur van Schiphol naar Atlanta in de Verenigde Staten. Daar was ik nooit eerder geweest dus dat was best boeiend om daar zo door een van de grootste vliegvelden te wandelen. Het is echt waar van die dikke Amerikanen, ik viel er niet eens op. Mijn koffer zou automatisch doorgaan naar het volgende vliegtuig dat een uur later naar Columia zou vertrekken. Toch maar even de leopende band bekeken, en er kwam niets af, dus dat zag er goed uit.
Het tweede deel was vier en een half uur vliegen van Atlanta over de Caribische zee naar Bogota in de Zuid Amerikaanse jungle. Daar was weer de vertrouwde chaos en wanorde aanwezig die ik zo leuk vind tijdens het reizen. Van de boeing 757 de bus in en dan over zo{n vleiegveld rijden waar allerlei wagentjes door elkaar rijden en af en toe voorrang verleend moet worden aan een taxiend vliegtuig! Ook hier kwam niet mijn koffer van de lopende band, dus dat zou goed moeten zijn.
De laatste ettappe was in anderhalf uur naar de kust, Cartagena, een klein vliegtuig. De tropische warmte sloeg als een lauwe dweil op mijn rug en helaas nu ook hier, geen koffer. Dat was helemaal niet de bedoeling. Het was ook de enige vlucht en dus viel er niet veel te zoeken. Bovendien hadden de vliegveld medewerkers en douane haast, want het vliegveld had de laatste vlucht verwerkt en ging sluiten (!)
Na de nodige formulieren in gebrekkig Spaans te hebben ingevuld kon ik vertrekke. Mijn telefoon deed het niet en degene die me zou moeten ophalen was nergens te bekennen… En na 24 uur was ik moe, heel moe, en dus ook enigzins snel boos. Dit merkte de enige taxi chauffur die te veel geld vroeg (gelukkig wist ik de naam van het hotel en had ik ook gechecked hoeveel pesos er in een dollar gaan… maar liefst 2200).
Nou, dat was geen goede start. Momenteel ben ik in hartje centrum Cartagena en dat is fantastisch mooi. Nogwel steeds in dezelfde kleren als gisteren, maar ik ga zo wat nieuws kope, in ieder geval een onderbroek en een Tshirt. Het hotel heeft inmiddels laten weten dat mijn koffer gevonden is en vanavond naar Cartagena vliegt, hopelijk zonder al te veel gedoe, wnt inmiddels is alles wat strenger hier omdat Bush morgen naar het schijnt Columbia bezoekt.
Gelukkig had ik wel de laptop, waardepapieren, geld en telefoons enzovoort allemaal bij me in handbagage dus het belangrijkste heb ik bij me. Vandaag dus lekker rondwandelen binnen de fortmuren. Hier heb je allemaal van die felgkleurde huisjes, oude kerken, grote pleinen met standbeelden van helden en een museum van de Inquisitie! Nou, dat laat ik me maar niet voorbij gaan. Dus daar maar eerst heen, en dan eens zien of mijn collegas uit Panamaal aangekomen zijn. Hopelijk van de week wat meer nieuws met plaatsjes erbij, of ik plaats ze hier later wel.
Je mantaindrai of zoiets, ik worstel en kom boven. Noot: mijn telefoon is nog steeds in stilte gehuld, dus bellen heeft niet zveel zin. Laat ik anders afsluiten: Manana autre diaz! zeggen de Columbianen ( Morgen weer een dag!)
Voetnoten 
Let me know that…