Posts Tagged With: Travel

Discover Malacca, a rickshaw ride through a world heritage city in the heart of Malaysia

I was more than surprised when I arrived in the old town of Malacca, what a beautiful place this is. The old center of town is roughly divided in three parts: the Portuguese area with an old church and remains of a fortress.  The Dutch part is at the east side of Malacca river, an old townhall, a church and a handful of redbrick buildings around a square. And at the west bank of the river the large Jonker street area, a labyrinth of small colonial streets filled with local shops, galleries and restaurants.

I went there without any expectations, and so the effect on me was great, such great architecture and so much to explore and discover. It reminded me of just a few cities, none of them comparable on how it looks, but they can describe the kind of mood that flows through the alleys: Cartagena des Indes, Cusco, Ubud, Glastonbury and Florence. I mean, the feeling that after each corner something wonderful will show up, and then it actually happens. Got it?

If you also know of such a surprising town or city, let me know in a comment below because I would definitely put it on my bucketlist and visit it!

Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Discover Kuala Lumpur: twin towers, Chinatown, Central market and Merdeka square

And it was in a far corner of the Central Market where I found myself the perfect souvenir. A yoga sculpture, or at least, that is what I understood from Nathan, the owner of the antique shop, who gave me quite a lecture on the origins of the small statue.

Categories: Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

The lost buildings of the VOC (Dutch East India Company) in Jakarta

It was a long drive on the back of the motorbike of Bram, my city tourguide of the day. But we arrived in Kota Tua and visited the old buildings of the Verenigde Oostindische Compagnie.

Funny, cause after the Maritime museum and the VOC Dockyard, I ended up in the, a new coffee house in the Old Town. The barista’s invited me inside for a free coffee, as they celebrated their soft opening. Jakarta always surprises.

It is good to see that the city is renovating its heritage buildings, although more can be done and saved. Although I realise money can be only spend only once, and I more urgent causes are in need of support.

Finally I find an orange cap for my coming support of the Formula 1 races in Kuala Lumpur next week. Next will be a shirt and a flag. Really wondering if I will ever find that in time in Jakarta…



Categories: Indonesia, Jakarta, Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Mini Indonesia: visiting 17.000 islands in 1 day

Indonesia in one day! That is the tagline used by ‘Beautiful and Miniature Indonesia’, a cultural park at the outskirts of Jakarta. Here you can explore all diversity the 29 provinces of the archipel in one single park. 

IMG_0059As from the start I already understood this would be a Mission Impossible. The park measures one (1) square kilometer and contains countless traditional and religious houses, museums, parks, and an enormous map of the sea nation in a central lake over which cable cars ride.

IMG_0128My original plan was at least to vist each of the 16 museums. But that was just a plan. Once I walked around I got easily lost and missed several attractions. Secondly I underestimated the heat. A cloudless day in Jakarta gives the sun full opportunity to burn you down including all your plans. All you want is to escape the heat and run somewhere inside. Somehow there were not a lot of visitors in the park and so not a lot of people to interact with.


It was Benni from the Papua section who made my day. He was super friendly and explained a lot of his own culture, traditions and art. It changed my mind about this far away island in the east and I might visit it one day just to see the vast and wild nature in real life.

Categories: Indonesia, Jakarta, Ontdekkingen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Is hiking fun? Lost at Gunung Kendang…

Gunung Kendang is one of the mountain tops surrounding the vast volcano area of Malabar, directly south of Bandung. In colonial times there was a once world famous radio transmitting station (Hello Bandung!) but only some crumbling stone walls are left. What is still there are valleys filled with tea plantations, as far as the eye can reach.

On the five hour drive from Jakarta to Malabar I started reading The Tea Lords (Heren van de Thee), from Hella Haasse. Its a historic novel of a family emigrating from Deventer to this area to start a kinine and tea plantation. A true life account based on letters from the family archive. Once I was reading further at the veranda of the guest house where once some of the key characters lived, I could dream away in the moody and gorgeous landscape. The last administrator of the plantage was RAK Bosscha, whose tomb is still to be viewed on a stone throw of the guesthouse.


The hike was great as well, but when descending gunung (mount) Kendang I slipped from the track twice, once because my eyes were filled with sweat and sunscrean and now way to flush it. As I was on the wrong road for a while and there was nobody around, I shared some frustration in the camera. No worries: the next trip is already scheduled!


Puncak (mountain top) of gunung Kendang.

Categories: Hiking, Indonesia, Ontdekkingen, Reizen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

The Blue Fire Ghosts of Kawah Ijen

The climb of Gunung (mount) Kawah Ijen was steep and cold, very cold. I was not prepared for such an icy wind in the tropical island of Java. After a couple of hours we reached the rim and descended into the crater. Meanwhile miners were passing the hikers upwards. A shame: if I say a fifty hikers for each miner, then I even estimate it low.

The miners carry baskets with at least 50 kilo sulfur each as they are paid by the kilo. The more the better, but not for their health. Once approaching the sulfur mine, the penetrating gases are giving you tears in your eyes. Miners are chopping pieces of sulfur in the middel of blasts of smoke. Right behind them is the blue fire. There are only two vulcano’s in the world with this phenomena, and this is the biggest.

Was it the cold, the anorganic gasses, the fatigue or combination of them all that made me halucinative? Just watch your self what I saw in the blue flames…

Categories: Hiking, Indonesia, Ontdekkingen, Reizen | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

‘Together’ in Dubai

Together in Dubai

Together achter de Burj Khalifa

Noem een stad in Nederland waar geen beeld staat van een lokale held, schrijver of politicus. Zo af en toe schijnen er burgemeesters, kunstenaars en historische verenigingen bij elkaar te komen om een prominent die zijn of haar sporen voor de lokale gemeenschap verdiend heeft, in brons te gieten of uit steen te hakken.

Door de eeuwen heen zijn zo pleinen en winkelcentra netjes opgevuld met standbeelden, al dan niet te paard gezeten. En niet alleen in Holland. Het gebeurd in heel Europa, Amerika, Afrika en Azië.

Maar niet in Dubai dus. Ik heb zo ongeveer alle hoeken van de stad gezien maar nooit iemand op een sokkel gevonden. Zelfs niet de vader van de Emiraten, Sheik Zayed. Wel abstracte vormen en gigantische theepotten of olielampen, maar nooit ook maar iets in de vorm van een mens.

Dit is – denk ik – omdat het in de moslim cultuur ‘note done’ is om de Profeet af te beelden, en voor het gemak dus ook maar geen Andere Grote Leiders uitgezonderd dictators als Khadafi en Saddam, die hele steden met hun evenbeeld bezaaid hebben, liefst om elke hoek.

Together in Dubai

Together naast de metro

Ik was dan ook hoogst verbaasd in mijn laatste dagen in de emiraten plots twee imposante beelden te vinden, verscholen tussen de achterzijde van de Dubai Mall, een metro lijn en een dode hoek van de Burj Khalifa.Ik moest dan ook aardig wat moeite doen om er te voet te komen, want parkeren in de nabijheid was geen optie.

Eenmaal ter plaatse reikten ze wel vier meter hoog, gehouwen uit zwart graniet en wit marmer. Op de achterzijde van de gezamenlijke sokkel vond ik een bescheiden plaatje met daarop ‘Together’ genoteerd. De beelden blijken van de hand van ene Lufti Romhmein, uit Syrië. Mooi werk, eerlijk gezegd. Ze passen prima in deze woestijnstad, maar hadden beter tot hun recht gekomen ergens bij de fonteinen van Burj Dubai, waar de vele toeristen ze zouden kunnen bewonderen, en zien dat het met de gelijkheid van man en vrouw in Dubai nog lang niet zo slecht gesteld is.

Categories: Observaties, Ontdekkingen, Reizen, Standbeelden, Steden | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

De Koe van Manilla

Ik zit in een taxi met drie aangeschoten Hollanders die ik amper een uur geleden heb leren kennen. Een bakker uit Stampersgat, een dame van de ambassade, en de enige wiens naam die ik onthouden heb; Bert, beroep onbekend. We rijden door Old Manilla, over de Del Pillar street. We zijn op zoek naar een cafe van een Hollander. Als herkenningspunt zou er een koe voor de deur moeten staan. Niemand is er ooit binnen geweest, maar iedereen heeft er van gehoord.

‘Het moet in deze straat zijn’, zegt Bert terwijl hij met kleine oogjes naar de langsschietende kroegen, bordelen en nachtwinkeltjes staart, ‘dat hoorde ik daarnet nog op de Dutch club. De KLM crew drinkt er ook altijd een biertje,’ voegt hij er aan toe. De bakker praat over de vele vakanties die hij samen met zijn vrouw naar de Filipijnen maakte voordat ze zich hier permanent vestigden. ‘…en toen reden we door deze straat en zag ik opeens een koe op de stoep,’ zegt hij hoopvol. ‘Geen echte hoor, van plastic denk ik.’

Niemand weet de naam van de kroeg. De dame van de ambassade spoort de chauffeur aan nog maar een keer te stoppen op een hoek van de straat. waar een groep Filipino’s staat. ‘Ask them about the cow!’ De chauffeur kijkt verbouwereerd en als hij ernaar vraagt lachen ze. Sommigen wijzen ergens heen, maar elk in een andere richting.

Ik ben de enige die in dit deel van de stad woont, erger nog, ik woon zelfs aan het begin van deze straat. Maar ik ben nooit helemaal naar het andere eind gelopen want dat is best ver. Ik ben hier dan ook nooit een koe tegengekomen. ‘Misschien omdat die hem overdag’s binnen zet…’ probeer ik, maar niemand antwoord.

De straat is eenrichtingsverkeer en niemand weet van een kroeg met een Hollandse eigenaar. De chauffeur wil niet meer vragen naar een koe. Iedereen kijkt me vragend aan want ik ben de ‘local’ hier. Wat nu?

Ingang Hobbit House

Ingang Hobbit House

‘Ik weet nog een kroeg met dwergen in deze straat,’ zeg ik. Dit kan de goedkeuring wegdragen. Even later lopen we door een enorme ronde deur van De Hobbit. Een lilliputter rinkelt een belletje en heet ons welkom. Even later worden pullen bier door heel kleine mensen op onze tafel geschoven. Het gezelschap is tevreden. Met zo’n verhaal kun je ook thuiskomen.

Meet the Hobbits

Meet the Hobbits

Categories: Flashback, Observaties, Ontdekkingen, Reizen, Steden | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Blog at