Author Archives: Robert Tetteroo

Unknown's avatar

About Robert Tetteroo

Schrijver, scenarist, Podcastmaker

Kerstliedje 2

Posted on December 13, 2007 by Robert Tetteroo
The Pretenders hebben met 2000 miles niet veel aandacht getrokken, misschien ook door de waardeloze videoclip die erbij zit, en het feit dat het op de B/zijde van een andere single terecht kwam. Feit blijft dat ik het een sfeervol kerstliedje vind dat deze kerst zeker nog een paar keer door de huiskamer zal klinken.
2000 Miles
Categories: Media, Muziek

84 / Led Zeppelin – II, III en IV

Posted on December 11, 2007 by Robert Tetteroo
Kijk, gisteren speelde Led Zeppelin voor het eerst sinds 28 jaar weer eens live op het podium en de superlatieven schoten te kort. De korte flitsen in het journaal lieten zien dat de band beter speelde dan ooit tevoren. Twintig miljoen mensen hadden zich opgegeven voor een kaartje via internet en slechts 20.000 kwamen er mee weg. Dat noem ik nog eens een exclusief optreden. Ik was ook uitgeloot…

Thank you – van II

De mannen van Zeppelin zijn vrijwel ongeevenaard in hun korte periode eind zestig en begin jaren zeventig. 300 miljoen platen zijn er over de toonbank gegaan en daarvan heb ik er welgeteld 5. Vanwege deze reunie heb ik maar besloten de albums getiteld II, III en IV op deze plek gezet (want ik zet niet meer dan 2 albums per artiest in deze lijst) en dit is een goedkope truuk om dat te omzeilen. Er staat nog een album hoger, maar daarover veel later.

 

Since I been loving you – van III De bewering dat Zeppelin de eerste heavy metal band was vind ik niet helemaal opgaan. Bijna een derde van hun nummers zijn akoestisch met allerlei bluesrock en keltische invloeden. De absolute top song is natuurlijk het wonderschone Stairway to Heaven, dat zelfs nooit als single is uitgebracht.

Led zeppelin anno 2007

Ik moet het kort houden; Led Zeppelin is zonder twijfel een van mijn meest favoriete bands en ik draai hun muziek nog regelmatig, en aan het einde van het jaar zullen we ze zeker weer in de top 3 van elke top 100, 1000, 2000 en 4000 horen. Druk op de YouTube button en luister eens live naar het mooiste muziekstuk van de 20e eeuw, dat is beter dan mijn geschreven geneuzel…
Stairway to Heaven – van IV
En nu maar wachten op die wereldtournee!
Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

Het zijn net mensen

Posted on November 15, 2007 by Robert Tetteroo
Met de donkere dagen begint ook automatisch het lees seizoen en de eerste in een interessante reeks aangeschafte boeken is “Het zijn net mensen’ van journalist Joris Luyendijk. In dit boek zet Luyendijk uiteen hoe moeilijk het is om als westers journalist objectief te berichten vanuit het Midden Oosten. Eigenlijk is zijn conclusie dat dit helemaal niet gelukt is, want hoe kun je uberhaupt naar waarheid berichten vanuit dictaturen. Een dictatuur kent helemaal geen waarheid behalve die van de dictator.
Luyendijk beschrijft zijn ervaringen uit het Midden Oosten van 1997 tot aan de aanval op Irak in 2003, waarna hij het voor gezien hield. Wanneer hij na een aantal jaren Egypte door zijn werkgevers (Volkskrant, radio 1 en het Journaal) naar Israel/Palestina wordt gestuurd, dan wordt hem de harde media-oorlog gewaar die tussen beide volkeren woedt. De Israeli’s hebben tijdens hun persconferenties complete persberichten gereed voor de internationale journalisten die snel willen scoren.
Aan de andere kant zijn er Palestijnse tussenmannen die op bestelling een verwarde vader ‘regelen’ die door de puinhopen van een gebouw wandelt of een huilende moeder bij het graf van haar kind neerzijgt, en dat voor verschillende camera teams op rij.
Een goed non fictie boek waarin ik aardig wat dingen herkende (zoals de door de Arabieren veronderstelde wereldcomplot tegen hen dat sinds de kruistochten voort woed en uiteindelijk bezegeld werd met de stichting van de staat Israel in het hart van het Midden Oosten). Hoewel de toon ernstig is, komt Luyendijk met voldoende grappige of ironische anekdotes op de proppen om het boek vaart te laten houden. Snel uitgelezen dus en nu te leen bij mij.
Misleiding?
Categories: Boeken

Hollywood

Posted on November 14, 2007 by Robert Tetteroo
Ditmaal was ik iets langer in Los Angeles en toevallig zat er zomaar een weekend dag bij. Met de professor die de week daarvoor een lezing gegeven had, bevond ik me in goed gezelschap. Los Angeles is een zee van beton en elke straat ziet er ongeveer hetzelfde uit. Als je Californianen vraagt wat je in een dag zou moeten bezoeken, dan staren ze je een beetje suf aan; er is helemaal niets te bezoeken… We besloten zelf maar een keuze te maken dus de twee grootste attracties: Hollywood won het van Disneyland.
of dat een juiste keuze was valt nog te bezien. Hollywood ligt midden in de zee van beton en met wat moeite vonden we het oude monument: de letters HOLLYWOOD. Ooit had daar ook nog het woord LAND achter gestaan, maar sinds de jaren veertig zijn die verwijderd. De metro, die ons binnen een uur door een aantal gevaarlijk lijkende wijken vervoerd had, stopte aan de Hollywood Boulevard.
Hollywood boulevard met het Chinese theater waar de Oscars worden uitgereikt
De Boulevard was eigenlijk ook een beetje aggenebbis. Hoewel je eindeloos over de Walk of Fame loopt, kijk je meer naar de voorbijkomende sterren dan naar de winkels; en die zijn van een bedenkelijk niveau. De meeste winkels hebben souvenirs die je hier ook bij de Hema kan kopen zoals posters van Elvis, platic Oscar beeldjes met ‘beste vader’ en T shirts van elke ster van de afgelopen 50 jaar.
Zo af en toe kom je nog eens een bekende tegen…
Daartussen een reeks van fetisj shops, gothic kleding zaken en Tattoo honken. Ook de boulevard van de duizenden sterren in de stoep is gedegenereerd. Maarja, Los Angeles is dan ook voor auto’s, niet voor voetgangers…
Nadat ik plotsklaps over mijn favoriete ster heenliep, was de gein er snel vanaf.
Na zo’n lange dag zit er niets anders op dan eens een heerlijke hamburger weg te smikkelen. Zeg nooit Large, Extra of Big in de States als je wat te eten wilt…
Categories: Reizen, Steden | Tags:

21 jaar later

Posted on November 5, 2007 by Robert Tetteroo
vlnr: Berno, Robert, Arthur,Jan (met hoed), Jaap en Martin
Afgelopen weekend was het zover, 21 jaar na het nemen van bovenstaande foto kwamen wij – klasgenoten van de Zeevaartschool – weer eens bij elkaar. Het was het groepje waarvan elke vrijdag ochten kwart over elf het weekend begon, en dat openden we met een biertje in het nog steeds legendarische cafe Melief Bender in Rotterdam.
vlnr: Jan, Robert, Martin, Jaap, Arthur en Berno
Omdat 5 van de 6 vrijwel direct zijn gaan varen hebben we elkaar eigenlijk nooit meer gezien of gesproken en dus waren er in totaal ruim een eeuw sterke zeemansverhalen uit te wisselen, wat we onder anderen aan een ruim gevulde tafel hebben gedaan. Hilarische momenten te over en goede oude tijden werden herbeleefd. Het zal niet de laatste keer zijn en Martin nodigde ons al uit over 5 jaar bijeen te komen in Noorwegen waar hij nu woont en werkt. Wordt dus vervolgd.
Categories: Flashback, Observaties, Smakelijk eten!

85 / The Tragically Hip – Fully Completely

Posted on October 28, 2007 by Robert Tetteroo
Afgelopen maand speelde the Tragically Hip weer eens in Nederland en met zijn tienen hebben we dit concert in Paradiso Amsterdam bijgewoond. The Hip – zoals ze in de volksmond heten – is denk ik de band die ik het vaakst live gezien heb, misschien wel een stuk of 8 keer: allereerst op Pinkpop, twee keer, vervolgens op Lowlands, Halfway, Parkpop, Nighttown en weet ik waar nog meer.
New Orleansis sinking / Westwind

– Opgenomen op Pinkpop 1995 –
Het nummer New Orleans is Sinking komt uit 1989 en getuigd wel van een vooruitziende blik; het is trouwens een van de beste nummers van de Hip. Het is een recht-toe-recht-aan rockband zoals dat hoort te zijn. Verwacht geen eindeloze varieteit, ingewikkelde akkoorden schema’s en hoogdravende muzikale hoogstandjes. The Hip Rocked & Rolled en meer hoeft het ook niet te zijn voor mij. In Nederland heeft The Hip nooit in de hitlijsten gestaan, maar dit is een band die dat niet nodig heeft. Live zijn ze fantastisch, of, zoals leadzanger Gordon Downey het zegt: wij geven twee soorten concerten: goeie, en steengoeie concerten, voor minder doen we het niet.

Het album Fully Completly is het vierde album van de tien die ze tot nu toe gemaakt hebben. In de hoogste regionen van Mijn Top 100 komt The Hip nog een keer terug. Wat de band verder bijzonder maakt is het charismatische optreden van Downey, het is wellicht de man die de meeste truukjes kan uitvoern met de microfoonstandaard. Gewichtheffen, rondjes er op draaien, microfoon slingeren, laten tollen, er tegen slaan, gooien, balanceren op de handpalm, en nog een veelvoud aan grappige poses.

 

At the 100th meridean
Tour 2007
Een van mijn favoriete nummers van dit album is At the 100th meridian. Downey is (net als mij) gefasineerd door atlassen, globes en land- en zeekaarten en dat komt regelmatig terug in de songs. Hier een nummer over wat er allemaal voor ergs gebeurd op de 100ste meridiaan. En let in de clip even op dat “I remeber Buffalo and I remember Hengelo” hier opeens vervangen is door “Tokyo”. Maar dat is info die slechts voor de liefhebber interessant is.

 

 

Categories: Muziek, Top 100

Cocosnoot Tabak

Posted on October 24, 2007 by Robert Tetteroo
Ik ben al weer anderhalve week terug uit Angola, maar wilde mijn bezoek toch nog even kort melden, want de malaria incubatietijd is voorbij en ik mag me gelukkig prijzen. Een collega waarmee ik arriveerde was minder fortuinlijk en is inmiddels met malaria terug naar Engeland gevlogen. Dit is het zoveelste muggen incident in Het Bedrijf en dus mogen we niet meer zonder de anti-muskito-kit op weg.

Angola zelf is koud drie jaar klaar met een burgeroorlog waarvan de gevolgen nog duidelijk zichtbaar zijn. Eindeloze sloppenwijken, extreme armoede, kapotte wegen en een haven met gaten in de kade.

En verder is er eigenlijk niets. Hotels zijn compleet volgeboekt voor het komende jaar door de olie maatschappijen en daarom zaten wij – laatkomers – op een eilandje voor de kust van Luanda in een wat vervallen vakantie resort van voor de oorlog. Maar zon en palmbomen geven de Angolees gelukkig het juiste muziekgevoel.

In dit resort toonden de meegereisde Egyptenaren weer hun creativiteit. Sinds ik de sisha’s heb meegekregen uit Port Said wordt ik wereldwijd bevoorraad met appeltabak voor waterpijpen. Deze was meegebracht en om de goede kwaliteit te tonen hadden ze van een stuk PVC pijp en een met water gevulde kokosnoot het volgende bereid. Tijd dus voor een Deens, Hollands, Angolees, Spaans, Egyptisch onderonsje.

Categories: Reizen, Steden | Tags: ,

86 / The Police – Synchronicity

Posted on September 7, 2007 by Robert Tetteroo
Kijk, afgelopen week met Blom naar de Police geweest in de Amsterdam ArenA en hoe langer het geleden is – 4 dagen nu – hoe beter het wordt. Vandaar dat ik in Mijn Top 100 even een CD van The Police heb geofferd op plaats 86, te laag genoteerd, maar wel van toepassing nu. Het album Synchronicity heeft onder meer de hits ‘Wrapped around your finger, King of Pain en het onwaarschijnlijk mooie Every breath you take.
Maar ik vind de andere nummers net zo goed als daar zijn Synchronicity I en Synchronicity II waarvan hieronder een impressie van het live concert van de huidige wereld tour:
De drummer heeft toch ietss Jiskefet achtigs, niet?
Zoals gezegd was het een goed concert want hoe kan het ook anders met zo’n tas vol hits. De ene na de andere evergreen werd de zaal in geslingerd. En over de zaal gesproken, wat een dramatisch slecht geluid heeft de ArenA. Het is akoestisch gezien A-Koestisch zeg maar. De drum, gitaar en bas ging als het een beetje heftig werd naar een soort van brij van brommend geluid, dus moesten de technici steeds de knoppen omdraaien om er het beste van te maken.

Police heeft de vuile was buiten hangen…
Gelukkig was Sting zeer goed bij stem en haalde uit als vanouds. Zo hebben wij flink mee ge-iyo-iye-iyeyo-ed als je begrijpt wat ik bedoel. Na afloop een paar posters en een T-shirt ingeslagen en zo kon het gebeuren dat ik uiteindelijk toch nog een van mijn grootse idolen uit de pop wereld heb kunnen zien, niet gedacht, want de ruzie die de bandleden uit elkaar trok, had nog zichtbare sporen, ook tijdens dit concert. Als ik zeg idolen uit mijn jeugd, dan heb ik het over een band waarvan ik alle bandleden nog bij naam kan opnoemen, ofwel Sting, Andy Summers en Steward Copland, en dat kan ik verder slechts met de Beatles en Queen.
Nu is het nog afwachten op de filmpjes die Blom geschoten heeft tijdens het concert en die ik spoedig hier hoop te delen met jullie. Volgende concert is trouwens de Tragically Hip in Paradiso volgende week en Alquin, eerder aangekondigd in een eerder log, moet ik helaas overslaan omdat ik dan in Angola zit, dus wie het eerste haalt die het eerst maalt, voor wat betreft de kaarten dan…
Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

De Muur

Posted on September 4, 2007 by Robert Tetteroo
Overal zijn muren, Pink Floyd maakte de dubbellangspeler The Wall en beschreef dat wij mensen niet meer dan een steen in de muur zijn. Er was een ijzeren gordijn met de muur door Berlijn, met als bekendste plek Checkpoint Charlie. Maar ook Cyprus heeft een muur tussen de Grieken en Turken en er wordt heftig gebouwd aan een muur tussen de Joden en Palestijnen die daar in de woestijn nog een paar eeuwen op ons achter lopen.
Ik had op het dakterrasje al een tijd een paar muren staan maar sinds kort zijn die op weg om ook uit de anonimiteit te komen door een zomerse beschildering.
Hier dus in een mini feuilleton de de ontwikkeling van de dakterras muren op weg naar een kunstwerkje, later deze week deel 3 en deel 4, waarop het eindresultaat te zien zal zijn.
Categories: Gadgets, Observaties

87 / The Fun Lovin’ Criminals – 100% Columbian & Come and Find Yourselve

Posted on September 3, 2007 by Robert Tetteroo
En opeens hoorde ik de uiterst koele sound van de Fun Lovin’ Criminals en besloot dat dit de enige hip hop rap rock band was die ik leuk zou vinden in dit genre. Maar de Criminals zijn meer dan dat, de sound is ook erg jazzy en heeft blues invloeden, en dan – en dat is zeer bijzonder – ze bespelen nog tal van instrumenten ook. Echte instrumenten.
Scooby Snacks
In 1998 kwam de CD 100% Columbian uit en zoals de titel doet vermoeden beeldt de band zich uit als een New Yorkse maffiagang, inclusief drugdeals en stapels dollar biljetten. Begin jaren TweeDuizend (of moet je de jaren Nul zeggen, ik weet het eigenlijk niet) komt de hit Scooby Snacks uit, over een bankoverval. Daarmee breken de Criminals in Europa door, terwijl de hit eigenlijk al zeven jaar oud is dan…
The Fun Lovin’ Criminal
Hoe dan ook, de Criminals luistert lekker weg met al die relaxte beats en ook nog grappige video’s. Wereldklasse misschien niet, maar ik draai de muziek vaker dan vele andere platen uit de kast, en met het aantal CD draaibeurten moet ik toch uiteindelijk de maatstaf voor Mijn Top 100 zetten…

Categories: Media, Muziek, Top 100 | Tags: ,

Blog at WordPress.com.